Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Öyle bakmayın
Dış görünüşüme
Dipsiz gecelerde
Çok kere yüreğim yandı
Bağrımda
Yılların kanayan yarası var

Ölülerin gözyaşıdır
Toprağa süzülen
Mevsim kıştır
Çiçekler üşüdü
Turnalar göçtü gitti
Tohumlar boy vermiyor; yaşam aynı hep kötü

Bakışında ki gizemi çözemiyorum
Sen o gülüşünle yaktın beni yanıyorum
Ne olur dere ol nehir ol ak içime
Ben gül yüzüne baktıkça harlanıyorum

Bana gönül kapını aç mutlu olayım

Umut zamanıdır, o gülen çiçekleri uç verdi şimdi
Bana yabancı olan, bahardır şu gelen
İçimdeki deli rüzgâr esiyor halen
Sanki dünkü gibi
Bugün yine
Yüreğim üşüyor

Kar bahane, kış bahane, ah bahne olmasın,
sıra dağları düşe kalka aş
İnlemelerime aldırmadan, gel gör beni
Zaman oldu süngülere, kurşunlara geldim
Savaşlardan utandım
Diyarbakır zindanlarında ağır işkencelere

Ey şu karanlık gecelerin aydınlığa koşan kızıl şafağı
Bahar yüzlüm, ay bakışlım, gün gülüşlüm
Tüm yüreğimden ruhuma çağlayan
Kalpten kalbe sevi taşıyan
Duygu kaynağı olan
Bağrı sevda yüklü

Aydınlığın düşmanı
Mehtapsız Zifiri gece
Özlediğimiz yıldızlara andolsun ki
Hiç bir güç
Bizi vazgeçiremez güneşten
Her şafak vakti

Yıldızlarda izi bırakan gözlerindir, gecenin mavisinde
Parıldayan
Yüksek dağlardan aşıp gelen
Rüzgârdır
Itır çiçeğin
Senden aldığı

Alevi, Sünni ayrımı yapanlara
Fitneyi, fesatlığı kâr sayanlara
Hacı, hoca, dedeleri övenlere
Zaman olur gün olur hesap sorarlar

Sünnilik üstünlükmüş gibi yayanlar

Sen gittin gideli ben hiç sensizliğe alışamadım
Sensizliği çekemiyorum artık
Yokluğun cenderesinde
Vurgun yiyen yüreğim
Senin için
Günlerdir kan ağlıyor