Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

İçimdeki duyguları güneşe yükledim, berrak sulara bıraktım
Bülbüllerin avazına
Rüzgârların esintisine savurdum
Sinemi yırtan
Yüreğimin çağlayanına
Gözyaşlarımı akıttım

Gönül benden kaçma, delme sinemi
Sarpa çalma beni, bak gör halımı
Ey güzel umarım, gülüm hiç solmaz
İncitme gülümü, kırma dalımı

O sevdan güneşi! Doğduğu zaman

Bir nazlı sevdadır, şu ucsuz bucaksız Anadan üryan göğü kucaklayan
Çok uzaklardan koyu bir karanlıkta
Yakan bir sevda var
Geceye düşen
Dudak, dudağa değmeden
Mehtabın güzelliğinde

Kıyamet kopsun, can sevgisiz olmaz
Ne, nedir bilmem, ben sevgi bilirim
Sevgi olmadan kalpte huzur olmaz
Sevdamda vah kalmış, onu bilirim

Dilerim tüm kâinat duyar beni

Sevdamı beklediğim bahara ayırdım
Yalnızlığımla
Soğuğun koynunda kaldım
Buzdan oluşan sarkıntılar sardı beni
Zemheri de geçmiyor
Mevsim çok çetrefili

Kurşunların gölgesinde filizlenen kır çiçeğim
Karagözüm, süsenim, papatyam, çiğdemim
Kızıla çalan narin gelincik çiçeğim
Dört mevsim solmayan açelyam
Bazen lor
Bazen gül

Suskunluğun en acımasız olduğu zamanda
Gözyaşlarım yüreğime akıp beni boğarken
Asla kalbimde iyileşmeyecek yaralar açtın
Beni öldüren o sözlerin içime akarken

Ben bir türlü şu sevdamı sana anlatamadım

Gözlerimden
İki damla yaş düştü
Aktı tüm toprağına
Ölüleri mezarsız
Bağ, bahçe, evler
Yakılmış yıkılmış hepsi talan edilmiş

Bu vatanın bağrına her karış toprağına
Her biri demirden bir parça olan
Yüreklere ok gibi saplanan
Dalgaları kıyıları
Döven
Gözyaşlarımızda

Qîzapa min evîndarê bengînîm,
Derdê min giran e pir bêzginîm,
Bihara min qedîya, dem payîz e…
Sosin, simbil weşiyan ez xemgînîm,

Qîzapa min jîyan jî pir yeman e!