Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Taktım kendime bir gözlük
Yaptım kendime bir sözlük

İçim başka dışım başka
Gerçeğim bu, değil şaka

“Değirmen iki taştan”
“Muhabbet iki baştan”
Demiş eskiler çoktan

Biri hayatın temel nimeti
Diğeri insanın temel direği

Sevgiyi yudumlarken
Ses yükselir içimden
Duygularım alabora
Aklım karmakarışık

Yakar kavurur beni

Düşününce geçmişi
Ne kadar garip değil mi?

Hayattaki önemli şeyler
Zamansız gerçekleşirler

Gözlerimi açarak
Şehrin sokaklarında dolaşıyorum

Bir düzen
Bir düzensizlik hâkim

Ne yapsam bilmiyorum ki
Televizyonları kapatsam mı?
Elime hiçbir gazete alıp okumasam mı?

Ülkem seçime hazırlanıyor
Ortalıkta, yine konuşmalar dolaşıyor

Hatırlamak istemiyorum olanları
Güldüğüm ağladığım zamanları
Nice zamanlar oldu geçmişte kaldı
Geçmişte kurduğum düşler döküldü
Sarardı, kurudu, kırıldı, ufalandı gönülde

Ne mutlu
Nimetsin sen
Barışı unutan toplumlar
Çocuklar, kadınlar, yaşlılar
Barışı unutan insanlar
Savaşta doğup

Uçsuz bucaksız
Bozkırları gezerken
İnsanların yaşadığını hissederim
Kuraklıktan, kesilen ağaçlardan

Tertemiz havayı koklarken

Ama belki de dilimizde
En güvenilmez tek kelime

Ama ile başlayan
Sonra devam eden
Bütün cümleler