Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Cetvel, cetvel
Beri gel
Sihirli el
Özgürlüğe bedel

İki dünya savaşı

Sabır, söyle sen nesin?
Her türlü zulme, belaya boğun eğmek misin?
Yoksa her türlü zulme, belaya azimle karşı gelmek misin?

Zulmün yardakçıları seni iman diye tanıttılar
Sen zulme sabrederken zulmü alkışladılar

Kelime,
....Elime,
……. Lime! ..


Kelime

Rahmetli Bekir amcam
Ondan hikâye anlatacağım
Çocukken anlatmıştı bize
Dinleyin ibret alırsınız diye

Geçmişte bir ülkeyi

Zaman ve mekân
İnsan ve hayvan
Bir görünüş ki
Karmakarışık! ...

Çevre;

Dağ önümde
Aşılması gerekiyor

Duvar önümde
Yıkılması gerekiyor

Diyorlar ki, “altını çamura at, altın altındır”
Veya "Altın,yere düşmekle pul olmaz"
Yani çamurlu altın sayılmamaktadır.
Yani cevher yere düşmekle kaybetmez

Ne demek istiyorlar diye kafanı yorma

Gelecek
Yavaşça üzerime gelirken

Geçmiş
Hızla benden uzaklaşıyordu

Bir arkadaşlık gidiyor sessizce
Arkasında bırakarak anıları

Suskunluk çıldırtır delice
İçinde saklar tüm sırları

Taktım kendime bir gözlük
Yaptım kendime bir sözlük

İçim başka dışım başka
Gerçeğim bu, değil şaka