Kendini Kafdağı’nda erimez kar sanıyor
Şu fani dünyayı kendine yâr sanıyor
Tepeden bakıyor yere,yüreğinde kibir
Kibir ile sarhoş, Azrail’i kör sanıyor.
Hareket ve davranışlarında çalımlıdır,
Bol ihsan, bereket,bolluk,rahmet,manevi yağmur,
Akar,akar da akar yâr pınarından bu gece.
Doldursun kavrulan ruhumuzu manevi bir nur,
İçelim yudum yudum nur pınarından bu gece.
Gökyüzünde sabaha kadar bir hareket,
Kiminin elinde kartı,
Elinde kiminin parası.
Herkes otobüs bekliyor durakta,
Biniyor gelen sırası.
Tıklım tıklım dolmuştur,
Benim gizlim de yoktur saklım da.
Ben ancak aklımda olanı taşırım yüreğimde;
Ya da yüreğimde olanı aklımda…
Su gibi akıyor,yel gibi geçiyor zaman;
Zaman değil yel gibi geçen,su gibi akan.
Benim; aslında hızlı tren gibi
Zaman tünelinden geçen.
Benim; geleceği,umutları tükenen,
Aşk oyun değildir,bilirim
Duyunca sevdiceğimin adını irkilirim,
Benim Allah’tan başka sevdiceğim mi var?
Bunu bilen bilir,bilmeyene bildiririm.
Zühre yıldızı gibi aktı geçti canan
Bir yabancı gibi baktı geçti canan
Çözümsüz bir matematik işleminde
Ben çarpılan oldum,çarpan oldu canan
Kuyruklu yıldız gibi çarptı geçti canan…
Eskiden sigara içerdim ben,
Maltepe,Bafra,birinci…
İçer de geçerdim kenimden.
Beniz sarı,dişler sapsarı…
Şimdi içmiyorum,beniz kırmızı
Dişler bembeyaz bir inci…
“Allah’ım bana verirsen helalinden ver” dedim
Ben ekmeğimi kendi alın terime bandım da yedim,
Başkasının alın terine değil…
Üç kuruş uğruna etmedim kimseye meyil,
Yalnızca Allah’ın önünde eğildim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!