Mehmet Bicik Şiirleri - Şair Mehmet Bicik

Bir sözle başlamıştı her şey,
Bir söz: Bence de Sence! ..

Aylarca sürdü beraberliğimiz.
Seviyorduk birbirimizi, delice! ..

Aşk denizinde yüzeli,
Gönlüm sevmez her güzeli.
Sevdiğim için döktürürüm,
Şarkı, şiir hem gazeli…

7 Aralık 2001, Burhaniye

Sanma
Sensiz çok mutluyum,
Günümü gün ediyorum,
Her gece eğleniyorum…
Aşklarımı,
Sevdâlarımı,

Çekip gittin ansızın.
Tutuldu dilim, ağzım.
Dinmez artık kâlb sızım.
Sensizim âh, sensizim…

21 Şubat 2002, Kırca

Sen, aşk kadınısın…
Günübirlik aşklarla avutursun gönlünü.
Varlığı beş para etmezlerle
Öldürürsün gününü…
Bense;
Sevdâya sevdâlı…

Gün geçtikçe
Daha da canlanıyor,
Bendeki hâtıran..
Tüm
Çıplaklığıyla,
Tazeliğini koruyup,

Seni unutmayı o kadar istedim ki,
Sılamı terk ettim gittim uzaklara…
Takılıp kalmadım kurulan tuzaklara,
Seni unutmayı o kadar istedim ki…

Gözlerimi dikmedim hiç uzayan yollara.

Bir gün
Misâfirliğe gitsem…
Yollarda karşılasalar beni..
Rakkâseler
Halil İbrahim sofrasında
Bâdelerle ağırlasalar…

Yolunu kaybetmiş bir avcıyım dağda,
Çıkamam düzlüğe yorgun düşmüşüm…
Kızartılmaya hazır bir balığım ağda,
Yemleri görünce oltaya üşüşmüşüm…

Ağarmaz tan yeri dağlarım hep duman,

Duygular sel olup her gün çağlamakta,
Rahatlık bulurum tenhâda ağlamakta..
Kızım Ahsen beni hayata bağlamakta,
Yoksa hatıralarda kalmıştı şimdi adım...

Gönlüm kırıldı, tâmir olmaz bu yara,