Mehmet Bicik Şiirleri - Şair Mehmet Bicik

Günlerce uykusuz kalmadınsa,
Binbir hülyâlara dalmadınsa,
Delice sevdiğini alamadınsa,
Kâlp acısını bilemezsin sen.

Terk edilmedinse sevdiklerince,

Bigadiç’in ayranı,
Geldi Kurban Bayramı.
Kınamayın a dostlar,
Oldum onun hayranı.

Çiçekler solmuş açmıyor.

Neyleyim ben, neyleyim?
Vefâsız yâri neyleyim?
Terk edip te sılayı,
Gurbeti vatan eyleyim…

30 Ekim 2001, Burhaniye

Dışarıda
yağmur yağıyor.
Hava, sisli..
Bulutlar uçuyor
Gökyüzünde…
Uçan Çavuş,

Doğsun güneş her yer aydınlansın.
Karanlık hiçbir köşe kalmasın.
Kâlbime senin güneşin doğsun.
Gecenin sinsi karanlığından bıktım.

Ayrılık rüzgarları dinmeyecek mi?

Yesevî’nin erenleri,
Giymişler postnişinleri,
Sayıları bulur binleri,
Başlarlar yol almaya…

Yıllarca yol alırlar,

Çıkıp yoluma karşıdan bakma,
Gönlüm senden soğudu gitti..
Yıktın dünyamı yüreğim yakma,
Sana olan sevgim, aşkım bitti…

Döner diyerek bekleme yollarda,

Olmamak için nâmerde muhtaç,
Duymamak için başkalarına ihtiyaç,
Çalışmayı edindim kendime amaç,
Yine de başaramadım, dardayım…

10 Kasım 1994, Kumkapı

Gurbetten sılama,
Giderim bazı bazı…
Ne kötü yazılmış,
Benim alnımdaki yazı…

Balıkesir’den Bigadiç’e,

Bu gece,
yalnızım yine..
Ben,
Ben’le,
duygularımla
baş başayım..