Mehmet Aydemir Şiirleri - Şair Mehmet Ay ...

Bir parçan idim pervane…

İçindeki sen istiyorsa,
Hala neden durak sarsın.
Lakin şartlar seni bağlıyorsa,
Yangın yeri ise,

Hiç giyinmedim ki; korkayım!

Gün yaşamda yaşanan saatlerden ibaret,
Saatler hızlı akan dakikalardan,
Dakikalar unutulmazları saklayan saniyelerden,
Saniyeler anlam katan ana…

Sen Onu bulmak istediğinde…

İstemek ilk adım,
İnanmak ikinci aşama,
Teşebbüse üçüncü adım
Bütünleşmek ise bermuda da buluşmak,

Orgazmının düşü idim henüz doğmamış…

Düş;
Senin değildir henüz akla düşmemiş,
Beyninde var olup yer almamış, neonlaşmamış ise…
Düşünce;

Ey silueti olduğum...
Vakit içinde;
Yaşam denen bir muammaya sığınan,
Alıp vermek arası ilişkiler değil mi?
Hareketi esas alıp; seni var eden…
Bağlanmıştın oysa şahdamarına;

Bugünün anlamı yok…

Bugünün izleri,
Dünün akşamındaki yastığa dökülen damlada,
Bir önceki günün sevincinde,
Yâda evvelki günün öfkesinde,

Hey aydınlık henüz yenilmedim.
Karanlık kuyular davette,
Çekmekte parmaklarımdan; birer birer umutlarımı,
Ve;
Çalmakta baktıkça griye, grinin kurşuni-sine
Birde dipsiz melodiler çağırır şimdi özlemleri…

Gizemli tat…

Gün inatla güneş ile birlikte sürprizlere gebe,
Bir Sırdır gelecek,
Geçmiş ise tadılmış olan hafızada,
Ya ekşi yâda haz ile yalanılıp durulan,

Ruhum ruhunu kutsamadıkça…

Duydum ki seçilmişsin,
Tüm evren,
Hatta göklerin tek hâkimi kartal,
Gücün simgesi ormanlar kralı aslan,

Ressamın DNA’sı…

Tuvali okşayan fırça,
Nerden bilsin ressamın hangi resmi resmedeceğini,
Derdini sorsan; “Oyuncak olduk der, ressamın elinde”,
Oysa her bir renkle ayrı buluştuğunda başlar,