Mehmet Aydemir Şiirleri - Şair Mehmet Ay ...

Güle oynaya koşmak,
Hiç düşünmeden, aldırmadan,
İnsanlara, çevreye,
Baskılara, onaylara,
Koşmak bir sonraki güne,
Zamanın birimlerini,

Ozan

O beraber olduğumun anlardaki resimlerinle avunuyorum,
Zaman geri dönmeyen yaşam muamması,
Avutuyor beni yokluğunda,
Ne sebeptendir bilinmez; gözlerimde yaşıyorsun.

Bir halı dokunmuş
Uzaklarda karların üstünde
Yazı hiç görmemiş
Işığa hasret günlerde
Motifleri andırır gözlerini
Çıkısı olmayan yol

Sen ve Tophane…

Bir yolcunun durağısın,
Sınıf ve kişilik tanımı yapılmaksızın.
Güzelin buluşma noktasısın,
Gözlerden ırak, lakin Antalya’nın göbeğinde.

Titreyen yalnızlıklar…

Şimdi…
Mum alevinde titriyor gözler,
Dönüp sormak geliyor içimdeki bene,
Seninde gözlerin titredi mi?

Verimli dağların üçlüsü…

Er kişiye verildi, armalı kepenek,
Er kişiye sunulurdu, damarlı kaval,
Er kişiye gönderilirdi, günde iki kere aş bohça içinde…
Unutulur mu sanırsın! sadık dostu çomağın yallı da…

Griye çalar nü düşünceler…

Güne doğan güneş misali, ışık saçar ufuktan,
Öyle parlaktır ki göz kamaştırır,
Alabildiğine özgür ve hür,
Hükmeder özüne ve yer bulur semada…

Hım... Derken

Çılgın diyorlar,
Bilmiyorlar, nefesi
Bu aşkı; benimle bu bedende yaşamadılar.
Bir gün nasıl geçer,

Herkes haklıdır biliyor muydun?
Hep tartışılan,
Sonu gelmez, o konuşmalarda saklı,
Nelere hikmet ve sebep olur bilseniz…
Bilinmezdir belki de önemli olan gizem,
Meraktır belki de yaşam, bir bebek kadar saf

İki saat…

Beyaz güvercin,
Beyaz bir gelin edasında süsülüp gelen,
Sen…
Hani o heybetli,