Mehmet Aydemir Şiirleri - Şair Mehmet Ay ...

Koptu göbek bağı…

Yakın zamana kadar sorsalardı,
Güçlüydüm,
Aşkım için dağları delebilirdim Ferhat gibi…
Gözü Karaydım,

Köşe başı…

Ruh ile bedenin serüveni,
İlk olarak….
Kaçamak sohbetlerde kaynaşıyor,
Gri duyguların nezaretinde dem tutuyorlardı…

Kalan…

Onca yılın muhakemesi,
Zamanda uçuşan sevgi ve nefret düşünceleri,
Anlara gizlenmiş tatminkar duygular,
Nereye gizlendiler dediklerimiz; nerde…

Duydun mu yine esiyor rüzgar.
Adeta bir şeyleri haykırıyor.
Dili yok anlatsın,
Kolları yok ki yakalayıp götürsün.
Ama içinden haykırırcasına,
Sert ve hızlı esiyor.

Bir hayal dünyası kur
İçinde en küçük canlı
Filleri ve deve kuşunu unutma!
Çocuklar orda oynasınlar oyunlarını
Özgürce doyasıya...
Sevgilileri de hatırla; bir an

Beni bul…

Müzik vardır,
Sizler onlara notalar ile can verirsiniz.
Şiir vardır,
Siz satırlara anlam ve mana yüklersiniz.

Can Suyu...

Ormandaki avcıların gözdesi ceylan,
Sen ki ne düelloları kazandın,
Nice sevgi şelalelerin suyundan içtin,
Dağlardan dağlara koştun ardına bakmadan,

Yanılgı…

Dün gece,
Sınırlara sınır ekledim,
Sonsuza bir ok daha attım.
Tanrım biliyor yaa,

Ey dağ,
Söyle derdin nedir?
Nedir senin,
İçinde bulunan keder ?
Bir volkanın lavları gibi sıcak olan,
Patlamak üzere,

Hatırlatma İksiri…
Bu günlerde felsefi bir tartışma süre dursun,
Doğan güneş günü müjdelerken,
Müzik gönülleri fethederken,
Sevdalar masallara isim olurken,
İhanetler sarıyorken Dünya’yı,