Mehmet Aydemir Şiirleri - Şair Mehmet Ay ...

Yegâne gizem varlığımız…

Sürer durur ardı gelmeyen,
Bir var oluş tartışması…
Yaşam barındırır içinde gizliden,
Duygu hallerinin keşfedilmemiş her türlüsünü…

Sınırsız kuram…

Ey sen yüce gönlün gözdesi,
Nedendir bu umursamaz tavrın,
Ne sebepten kavramak istemezsin gizemi,
Nedir seni bu denli duyguya hasret, yüreğini kör eden,

Pişmanlıklar denizinin kayıp balığı, diğer yanım…

Dün öyle bir düştün ki; düşüme,
Yüzümü gördüm durgun suyun yansımasında,
Zaman sürüklenen bir muamma,
Görüntümde yani;

Punto harfle bir kelime;

Doğduğumda ilk aldığım,
Ölürken verdiğim,
Olmazsa olmazım,
Kullanıp tükettiğim,

Ötekileştirilmiş benlikler…

Felsefenin ilk tanımında saklı,
Yaratılışın ve varoluşun ana sırrı,
Gizemlerin içine gizlendiği,
Kanlı; canlı topraktan olma et yığını bedenlerimiz…

Düşlemenin dili…

Düşle be cancığım düşle,
Sonu yoktur düşlemenin,
Sen geliştirdikçe gücünü… O da gelişir,
Düşlemin faturası yok sanır; düşlersin…

Varlığın Serseri mayın…

Acıtıyor varlığın halleri,
İçim sığmıyor artık bedenime,
Günü karşılarcasına yeni bir yolculuk,
Ufuk ve heyecan uzamakta, varlığım

Son Arzu…

Anlatayım diyemedim,
Gün nasıl beklerse güneşi,
Öyle sıcak doğdum doğudan…

Ruhun belleği…

Biz canları;
Yüreklerindeki güçten dolayı sevdik,
Varsın topraktan bu bedenler dünya malı olsun…
Biz paylaşımı;

Ruhun zihni…

Sızlanma ey sevgili;
Bulutların ardına gizlenen o,
Güneş gibi doğmuştur yine güne…