Mazlumun Ağdı Şiiri - Ali Agah

Hangi mizan tartar bu ağır ahı,
Kör karanlık yuttu yine sabahı.
Yeryüzü utandı, sustu günahı,
Bir masum can daha toprağa düştü.

Adalet dedikleri paslı bir kilit,
Zulmün gölgesinde kırıldı ümit.
Analar feryatta, yürekler delik,
Mazlumun feryadı göklere uçtu.

Saraylar yıkılır, tahtlar devrilir,
Zamanın çarkı hep terse çevrilir.
Sanmayın bu hesap böyle kesilir,
Zalimler kendine bir kuyu eşti.

Namlunun ucunda sönen o rüya,
Sessizce seyretti koca bir dünya.
İnsanlık mülkünü sarmış bir riya,
Vicdan kapıları kapandı, geçti.

Agâh der, bu dertle kurudu gölüm,
Yiğide haksızlık, ölümden ölüm.
Elbet hesaba çekilir zulüm,
Gayretullah artık coştu da taştı.