Mardin Yolları Şiiri - Kasım Kobakçı

Mardin yollarında yorgun gezerim,
Şu eski destanı candan sezerim.
Toprağa sırlarım sızıp akarken,
Söze nakış işler, tarih dizerim.
*
Hey dumanlı kervan, yüce taş Mardin,
Yollarında gölge, bitmiyor derdin.
Güller kurudukça, ozan sustukça,
Sözüne sığındım, sızlama Mardin.
*
Zehra'nın acısı kitaba sığmaz,
Kalemim kırıldı, mürekkep akmaz.
Şu yalan dünyada destan susarsa,
Kimse arkasına bir daha bakmaz.
*
Söylenen her sözcük yarına miras,
Tarihin bağrından silinmez elmas.
İnsanın sevdası dillendiğinde,
Aşkın varlığını kuşatır ihlas.
*
Kahraman övülür, zalim kınanır,
Gerçekler elbette bir gün uyanır.
Sözlü geleneğin şanlı yolunda,
Milletler destana er geç inanır.
*
Gelecek nesile taşınsın masal,
Irmakta süzülsün umutlu sandal.
Kıssadan hisseyi ruha ekerken,
İrfan ormanından yeşeren o dal.