Mahzûn Olma Şiiri - Merih Koçali

Avdet etmek niyetinde değilim.
Zira bazı yollar, geri dönmek için değil,
ardında bir ömür bırakmak için yürünür.
Gönlünü şikest etmekten korkmam;
zira benim gönlüm, senden gördüğü yaraları çoktan sineye çekti.

Lâkin şunu bilesin:
Ben seni sevdiğimden nâşî değil,
seni hâlâ incitmekten imtina ettiğimden sükût ederim.
Ve eğer rücû eylememi istemiyorsan,
müsterih ol; kapına bir daha düşmem.

Ne var ki sevdayı gönülden tard etmek,
kapıdan bir insanı çevirmek kadar kolay değildir.
Ben giderim…
Lâkin bende kalan seni,
hangi hüküm ile göndereceğimi henüz bilemem.

Belki gecenin en tenha vaktinde, adını anmadan seni hatırlarım;
zira bazı isimler dile gelmeden de gönülde yankılanır.
Bir vakitler ellerinde huzur bulduğum o dünyaya, şimdi uzaktan bakmakla iktifa ederim.
Ne bir sitem taşırım ardımdan,
ne de senden bir vefa dilenirim;
yalnızca yaşanmış olanın hakkını teslim ederim.

Bilirim, her vuslatın nihayetinde bir firak mukadderdir.
Lâkin insan, ayrılığın hükmünü bilse dahi, gönlünü ona razı edemez.
Seninle geçen günler, ömrümün defterinde silinmez bir satır olarak kalacak;
ne zaman açsam, aynı hüzünle okuyacağım.

Belki bir gün yollarımız yeniden kesişir;
o vakit birbirimize yabancıların sükûnetiyle bakarız.
Ben seni tanırım, sen beni bilirsin;
fakat aramızda geçmişin ağır gölgesinden başka bir şey kalmaz.
İşte o gün, içimde sana dair ne varsa sessizce toprağa bırakır,
ardıma bakmadan yürürüm.

Şimdilik senden istediğim tek şey,
beni yokluğumla kabullenmendir.
Zira bazı vedalar söylenmez; insan, susarak da bir kapıyı ebediyen kapatabilir.Benim vedam da böyledir: Ne öfkeyle söylenmiş bir söz, ne de geri dönme ümidi taşıyan bir niyaz.

Hakkını helâl et.
Ben de bende kalan hatıranı incitmeden saklayayım.Ve vakit gelip de kalbim seni anmayı bıraktığında, bil ki bu unutmak değil; nihayetinde seni acısız bir yere emanet etmektir.