Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

OLMAZ ZAMANDA ANMAMI SEVEYİM

Bazen kulağıma çalınır sesin
Olsun ne çıkar kanmamı seveyim
Bir koku çalar sanırım nefesin
Sen diye diye yanmamı seveyim

şu yokla var arası
ne kadar ince
kör olası
olmuyor ki ol deyince

Mahmut Nazik 3 Nisan 2015

güzel olan yerde haset;
Cahillik olan yerde melanet
Işık olan yerde,
gölge de olacak elbet.
Mahmut Nazik

OLMADIK YA

Ha siktir oradan be dünya
hangi kitabına düz gitmeli bilmem ki
şöyle koro halinde
sevda şarkıları söyleyen bir millet olamadık ya.

buz gibi harami eller dolaşır yârin döşünde
nefesi kan kokan sırtlan gülüşünde
sevişiriz kan kokulu ellerimizle
bir lokma ekmeğe kirlenir sevdiğin
bir şiddetinde depremde yerle bir
sürünür yerde hani sağlam dediğin

Kırmış olmayayım hazzın(ı) şevkini
Alt alta yazdım bir yaprak etmedi
Ölçtüm biçtim servetini zevkini
İki metre kare toprak etmedi

Kimi nezakettir sebilce akan

OĞLUM BAK GİT …
Yavrun yavuklun kanıyor be anam bacım
sense tarak mı ararsın.
Kızım bak git
Yüreğimiz yanıyor be hacım
Sen de sakalını mı tararsın.

ÖĞRENECEKSİN OĞUL ÖĞRENECEKSİN

Dedik ki insanın bir olsun içi dışı
Hani ne kaygı ne korku ne de gözyaşı
Öyle bir gülmeli ki çocuklar,
bulutlar yırtılmalı orta yerinden…

Sen istesen oynar yerinden dünya
Korkuların kesmiş yolunu senin
"Öğretilmiş çaresizliğin" var ya
Bağlamış elini kolunu senin

Görmeden gücünü nasıl tanırsın

ÖMÜR BE CANIMIN İÇİ

Ömür be canımın içi
Sek sek oynayan çocuk
Bazan çığlık atar
Bazen sessiz akar habersiz