Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

ESİRİYSEN
Esiriysen şu dünyanın rakamın
Söyle hele kimdir pirin kim kamın
İnsan değil isen hayvan diyemem
Hayvanlıktan aşağılık makamın

ESKİDEN TANRIYDI ŞİMDİYSE PARA

Eskiden tanrıydı şimdiyse para
Resulü sermaye kulu fukara
Yenidünya düzeni diyorlar ya
Bu da başka oyun yeni numara

Aman ki erenler düşman başına
Bir garip şey gördüm şurdan gidende
Hemi zarta çeker hem de ısırırır
Köpek de eşşek de aynı bedende

İnsana düşman şeytana maraba

ETME
Hırs girerse akıl çıkar da gider
Gönlünü iblisin kalesi etme
Hak hıçkıra hıçkıra çeker de gider
Aklını nefsinin kölesi etme

Ölmedik bir bela seni bulunca
Önce Allah Kuldan gözetmeyesin
Ya Allah de Kuldan gözetme gönül
Bir can dara düşüp sana gelince
Himmette arif ol naz etmeyesin /gönül

Şu yaylada yavru ceren
Kimin yâri kime yaren
Elin yâri yar olmazmış
Muradına var mı eren

Gönül coşsa durulur mu

Evlerinin önünde asmalı talvar
Nasıl da yakışmış yare oyalı şalvar
Ne oldu a sevdiğim sende bir hal var
Bu kadar çok severken diyorsun yalvar

Evlerinin önünde karanfil asma

Ben ki bir çöl idim kara topraktım
Şu deli gönlümü deniz eyledin
Yerlerede savrulan sarı yapraktım
Kırlarda açan mor mağruz eyledin

Değdin deli gönlümü hoş eyledin

Muhabbet edelim ey yâr gel beri
Kem söz ile aşka nazar eyleme
Gönül dediğin şey bir soğan peri
Olura olmaza azar eyleme

Şükür ki yâr yüzündeki şiire

Gülmeleri kurban gülmeleri
Kime battı yarin kahkahaları
Kim sürgün etti yüzündeki gülmeleri

Kim netsin
Bu apansız