Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Ölmedik bir bela seni bulunca
Önce Allah Kuldan gözetmeyesin
Ya Allah de Kuldan gözetme gönül
Bir can dara düşüp sana gelince
Himmette arif ol naz etmeyesin /gönül

EVCİLİK YAŞINDA BİR ÇİNGENE KIZI

evcilik yaşında bir çingene kızı
gözünde lalesi nergisi
çiçek satar sokakta
çakırına kurban olduğum

Şu yaylada yavru ceren
Kimin yâri kime yaren
Elin yâri yar olmazmış
Muradına var mı eren

Gönül coşsa durulur mu

EVCİLLEŞMİYECEĞİZ İŞTE


Ne köleniz ne de kula kul
Hiç dert değil defterden sil
Mesele halkımın hakkıysa

EVET İSYAN

Oğula işkence kıza zindan
Size kâr olan bize ziyan
Aşk haram, düş yasak, düşünce illegal
Yüreğinizde kin ve ellerinizde kan

Gölge olcaksan günü bekleme
Güneş varsa herkese bana gölgedir
Derdimin yarısı dosttan ekleme
Düş de gör ki herkes nasıl bilgedir
Acı söylesen de bir onca tatlı
Dost terazideki hassas dengedir

GÖLGESİNE BAKIP İNSAN BİLİNMEZ

Gölgesine bakıp insan bilinmez
Altına oturup eğlen bir hele
Ne kadar cücedir ne kadar yüce
Hele olsun da gör öğlen bir hele

4-5 yaşlarında var mıydım, yok muydum bilmiyorum. Bağlama'da ki tarlamızda babam çift sürüyor, Necip mustafa rahmetli de biraz yukarda, sınır tarlada. Hiç aklımdan çıkmaz çift sürerken bir ıslıkla tıslama arası bir sesle yönetiyordu ki ta uzaklardan duyulurdu o ıslık sesi.
Babamın tütünü bitmişti. Acı yavşanla lülesinin (pipo) ziftini kazıyıp içti. Kesmemiş olacak ki beni eniştesi Necip Mustafa dayıya tütüne gönderdi.

Mustafa dayı oturmuş dağ çayi içiyordu. Allah rahmet eylesin Bir bardak da bana doldurdu.

O sırada baktım ki dişinde bir cisim var. Sanki delik gibi gözüküyor.

Gökyüzünü isgal etmiş binalar
Müsebbibi kimdir kimdir nesnesi
Ne ayın gülüşü ne günün yüzü
Solmuş o yüzlerin rengi minesi

Terk etmiş bu sehri çiçekler güller

GÖLGE

Ne kavgada ne sevdada ne aşkta
Karanlıkta kayıp gündüzü nokta
Kimi gider gölgesinin peşinde
Kiminin gölgesi kendi peşinde