Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Ne zaman yüzünü gülerken görsem
Gönül bahçemdeki gül dile gelir
Bağında bahçende bir sefa sürsem
Belini okşasam dal dile gelir

Seninle zemheri bahar yaz olur

Gecesi gündüzü feryat hayhavar
İlene ilene sevdalık olmaz
Yolunu kesmişse buzdan bir duvar
Bilene bilene sevdalık olmaz

Yaşamaya yalvar sevmeye yalvar

Yerden gökyüzüne bir yıldız kaydı
Dilim varmıyor ki öldü demeye
Ne kadar güzel ne kadar iyiydi
Yaratan yanına aldı demeye

Herkesin sevdiği Fatma ablası

Sayıyla verilmiş nefesin sesin
Sırayla yaşanır sevdalım hayat
Her olur olmaza söz etmeyesin
Dilini kınında zapteyle evlat M. N.

DİLİN İLE VURUP DEĞME YARAMA

Dilin ile vurup değme yarama
Telleri kırılmış divan gibiyim
Mihrican değmiş bir gülşenim ama
Rüştüne ermiş bir insan gibiyim

Hasretin bir yandan gurbet bir yandan
Dolup da taştığım beri gel hele
Nar idim nurunla çıktım bu handan
Ben beni aştığım beri gel hele

Geceli gündüzlü sefam kederim

Ne acıma ne de haya
Bir koyun sığır olsaydim
Neyime ki desem dünya
Taş gibi ağır olsaydim

Bufalo kadar duyarsız

Şöyle yatıp dinle hele toprağı
Kimi kan kırmızı kimi mor sarı
Kimi diken kimisi gül yaprağı
Nedir ey sevgili toprağın sırrı

Nedir iyi kötü aşkın katında

Sormayın erenler, halın ne, diye
Hem dilsiz, hem sağır, kör benim işim
Sözü mü geçer anlamaza ölüye
Diriltmekten daha zor benim işim

Ne gelmiş ne geçmiş ne de bir murat

Kendine kapanma canım kardeşim
Dışarda gök yüzü seni bekliyor
Ne bir biçaresin ne de bir naçar
Bak kutup yıldızı seni bekliyor

Hep kış mı kalacak sırada bahar