Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Ey saki herkese açma gönlünü
Yak sevi yönünü savur külünü
Sanma herkes gönül eri değildir
İnsan var çevirir nakte ölünü
Kime sordum senden geri değildir

Gök türkuaz, deniz mavi, yer yeşil.
Şükür dağ bayıra, güneşe, aya.
Sevgilinin gözleri ışıl ışıl
Şükür cansuyuna şükür özsuya

Aşk gönüle kuru çölde bir vaha

ÇOK YAŞA Kİ GÖR ZALİMİN SONUNU

Yapan yapsın sen şaşırma yolunu
Keyfine bak doldur da iç dolunu
Nemrut’un ölümü bir sinek ile
Çok yaşa ki gör zalimin sonunu

Bırakıp kuşkuları sanıları
Bir temizlik günü yaptım dünüme
Çöpe attım o çürük anıları
Çıkarıp çıkarıp koyma önüme

Ne diyeyim sana ey kape dünya

Görsen ar edersin insanlığından
Kimini sevgiye musallat gördüm
Adalet merhamet bir olmayınca
Cüppenin Altında kaç cellat gördüm

Hasret dolu şehirlerin kumrusu  
Dağ gülleri gibi gülen sevdiğim Issız bozkırların ceylan yavrusu
Hüznüme açan kardelen sevdiğim.

Çalı kuşum turnam kekliğim serçem
Yanışım duruluşum ehlileşmem

Şu dağlar bozkırlar kimin yurduydu
Bir at görsem içimi yakar durur
O it dediğin dağların kurduydu
Onun için dağlara bakar durur

Ah ki insan oğlu bu nasıl dünya

Meraller mülteci olmuş sümbüller sürgün
Dağlarına kıran girmiş memleketimin
Haramiye düğün bayram helali üzgün
Dağlarına kıran girmiş memleketimin

Zeytinlikler o meralar nerde o bağlar

DAHA HENÜZ GÜN BATMADI GÖNLÜMDE

Varsın güneşimi kessin taş duvar
Daha henüz gün batmadı gönlümde
İnsan olmanın da bir bedeli var
Sevgi de bizimle aşk da ölüm de

DAL BİLMESİN VARSIN GÜL BİLİR SENİ

Sere serpe yağ da şu dağa taşa
Dal bilmesin varsın gül bilir seni
O sevgili için at kendini ataşa
Varsın göl bilmesin çöl bilir seni