Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

BİR HÜZÜNDÜR TÜRKÜNÜN DİLİ
şiirler coşkusuz bir hüzündür türkünün dili
Kadim kitaplardan öğreniriz imgeyi yaşamak değil
Ozanlara dervişlere derler ki diz çök eğil
bir özlemdir artık
tarlası badem yeşili

BİR İNCE SIZI

Ey can
İçinde büyüyen bir hasret
Bir çift kuş görsen
Yan yana uçan

BİR İYİLİKLERİ KALMIŞ GERİYE BİR DE ŞİİRLİKLERİ.

Ne mazlum biçare bitkin
Ne de servet iyle kibirlenen bir zengin.
Ne varsılın kapital korkusu dalaşı
Ne yoksulun yaşam kaygısı telaşı

BİR KADININ KADRİ BİR HARMAN YERİ

bir kadının kadri bir harman yeri
şu dünyayı dar olmaktan çıkaran
sabrında denmiş ateşi narı
elinden öpeyim, de gel de beri

Bir zalim zamanda yaşıyoruz
Yiğidi it eder bir lokma ekmek parası
Acayip şeyler oluyor dostlar
‘Din’ desem dinmez, in desem inmez
Gül dalına yuva yapmış yaban arısı
Bir dönek devranda yaşıyoruz

BİR KEZ OLSUN ‘AH! ’ DEDİK Mİ SEVGİLİ

Asi sorular sormuşuz cevapsız
Eğilmişiz aşka öyle hesapsız
Yanarak öğrendik aşkı kitapsız
Söyle, hiç ‘Eyvah! ’ dedik mi sevgili

BİR KIVILCIMLA BAŞLADI HER ŞEY
Bir kıvılcımla başladı her şey
Kavga bir kıvılcımla
Sevda bir kıvılcımla.

Bir kıvılcımla başladı her şey.

BİR KÖMÜR İŞÇİSİ HEP HASRET GİDER BEYAZA

Bir kömür işçisi hep hasret gider beyaza,
Bir kadınının kar beyaz gelinliği..
Bir gülümsemesinin şirinliği
Bir de ak buğday benizli ekmeği

BİR KÖYÜM BEN GÖÇÜN KAÇIN VURDUĞU

Bir köyüm ben göçün kaçın vurduğu
Yoluna yoksulluğun durduğu
Vefasızlığın gönlünü yorduğu
Hasretini yüklenip de çek de gel

Anladım ki
hayvanlar kan döküp,
alırken biribirinin canını;
ki en gaddarı da insandır hani;
yalnız ağaçlar belirler gölgesiyle,
kendi yaşam alanını.