Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Sevin ey dostlarım sevin
Sevebildiğiniz kadar
Ama haram ama sevap
Dört kitapta da yeri var

Arıyoruz yana yana

Sana bağlanmışsam bir gönül borcu
Hasreti özlemi hayal düş eyle
Seninle riyazet vefa orucu
Yağıver sevdanı ay can coş eyle

Ellerinle doldur aşk içir beni

Sabah aşam duam şu ki sevgili
Sözün yüzün gözün yere düşmesin
Öyle keskindir ki kiminin dili
Bir kör bela hora düşmesim

Gece yüreğine hüzün çöküp de

SEVGİLİYE ZULMÜ ZAAF BİLİRİZ

Yârin eteğine yüzün süreni
Aşkta sevdada bir sarraf biliriz
Son nefesini aşk ile vereni
Sorgudan sualden muaf biliriz

SEVGİMİZ DEĞİN ÖZGÜRÜZ

sevgimiz değin özgürüz
sevgi bitmez dize olsa
gülen bir yüz tatlı bir söz
meyimize meze olsa

Seni sevmek nefes almak gibi bir şey sevgili
Hem de
Ormanla denizin seviştiği yerde
Hem de
Bağa ben düştüğü mevsimde

Öyle bir zamana doğduk ki dostlar
Sevgi parayladır aşk faturalı
Sokakta bedensiz ruhsuz postallar
Şimdi şerefsiz  'adamın kralı! '

Arı namusu yok savın kavganın

Her şeyden bir şeyler öğrendim Saki
Ne süslü söz ne suni ne zoraki
Gönül gözleri apaçık belliki
Çocuklardan öğrendiğim şey şu ki

Kariyerin ünün sanın O'na ne

Emeğin bilginin aşkın sahibi
Sevgi kapısından vardık yara biz
Secdemiz ışığa bir ağaç gibi
Ne ipe geliriz ne ayara biz

Derdi güzellere tabip olmuşuz

SEVGİ KİMLERİ GÜZELLEŞTİRMEZ Kİ

Hor görü neyi çözmüş şu dünyada
Sevgi hangi eli birleştirmez ki
Ne var ise bilgi emek sevdada
Bilgi neleri özelleştirmez ki