Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

BEN DENİZİ SEVGİLİYLE SEVERİM
Deniz ve mehtap yakamoz ekerim
Her dalga vurduğunda iç çekerim
Yalın ve yalnız bir derbederim
Niderim mehtabı yârsız yârensiz
Ben denizi sevgiliyle severim

BEN HİÇ TANIMADIĞIM İNSANLARI DA SEVDİM

Kiminin gülüne kiminin gönlüne değdim
Ben tanımadığım o insanları da sevdim
Gâh yazgısına yandık kâhi aynı kanadık
Mahcup muyum değildim mahkum muyum değildim

BEN SEVGİYİ SEVGİ BENİ ARIYOR

Bazen uzaklara dalar giderim
Seneler seneler bomboş seneler
Yılları yolları yalar giderim
Bu nasıl dolaptır bu nasıl çember

BENZETME

İnsanın insanla dövüşü kavgası
Hali it ahvali köpek gibiydi
İnsanın insan sevişi sevdası
Dili ipek gönlü bebek gibiydi…

BERHAVAYA GEÇTİ AYLAR SENELER

Berhavaya geçti aylar seneler
Mal değil mülk değil geri getirsem
Nerde garip görsem yaram yineler
Hasreti minneti ah bir bitirsem

Beterin beteri varsa
O betere biz tutulduk
Sevdanın yeteri varsa
O yetere biz tutulduk

Dikenini bile bile

söyle hele neyi koydun mezile
sabahın beyhude akşam beyhude
son tren kaçmışsa dövün dur hele
eyvahın beyhude yaşam beyhude

aşk bir çıngı ile başlar ey saki

BEN SENİN ACIYAN YANINI SEVDİM

Ben senin zannını izanını
Ben senin sevdanı
Ben senin kavganı isyanını
Ben senin hüznünü hazanını

BEN SENİ ŞEFKATSİN DİYE SEVDİM


belki
öyle şımarık
fazladan üzerine ışıltılar serpilmiş

BEN SENİ TOPLARIM GEZDİĞİN YERDEN

Sen ışık toplarken tandan seherden
Ben aşkı toplarım ah o gözlerden
Sen çiçek toplarken kırdan bahardan
Ben seni toplarım gezdiğin yerden