Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

GÜZELİN GÖNLÜ DE GÜZEL OLURMUŞ


Töre unutursa aşkı sevgiyi
Güzeller çirkine berdel olurmuş
Emeği sevmeyi ilmi bilgiyi

Kader neyi uygun görmüş hep aşka
Mecnun muradına hasretle erdi
Söylemese başka  söylese başka
Güzelin gönlünde gizlidir derdi

Yâr yaratan demedik mi yürekten

GÜZELİN GÜLCÜSÜ DEYİP DE GEÇİN
Aşk ile kaybettik akılı usu
Yokluğun yolcusu deyip de geçin
Şarapla yıkadık arı namusu
Her gönlün gülcüsü deyip de geçin

Hasretle ermişiz aşkın rüştüne
Senden gelen cefa sefadır ay can
Sefan da cefan da başım üstüne
Sevgiyi aşk eden cefadır ey can

Ah o ceylan ceylan bakan gözlerin

GÜZ GÜLÜ OLMAK DA VAR HAYATTA


bozkırda bir yusufçuk sesi gibi
yalnızlığına çarpıp da gelir şarkın
kaybetmiş sihrini kirpiklerin

Yaş kemale ermiş talvar sökümü
Geldi geçti yâr söylesin türkümü
Habersizce gelmiş yaprak dökümü
Ruhum taze beden çekmez yükümü

Bir sey anlamadım ne çoktan azdan

Ey sevgili ömrün aşka emanet
Başka verdiğini borç verir hayat
Kapıda bekleyen bir can hayal et
Güz sürgünü gibi uç verir hayat

Esebildiği kadar essin rüzgar

GÜZ GÜLLERİ GİBİ DÖNER GELİRİM

Nefesime nefes veren olursa
Bu tamtamlara sus diyen olur
Çığlığıma bir ses veren olursa
Güz gülleri gibi döner gelirim

Bu nasıl bir güzellik yaratana bin şükür
Son şarkımsın sen benim güz gülüm cam güzelim
Sevmişsem sevdirene yüz bin kere teşekkür
Son şarkımsın sen benim güz gülüm cam güzelim

Dilin dilime benzer kokun kokuma uyar

GÜZ GÜLÜNCE GEÇ KALMIŞSIN

Bekleyen bir burç kalmışsın
Sevmelere aç kalmışsın
Ayaz vurmuş dallarını
Güz gülünce geç kalmışsın