Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

GÜL VERDİM GÖNLÜNE YAKIŞIR DİYE


Gül verdim gönlüne yakışır diye
Dalın yaprağını yol demedim ki
Bülbül oldum sana yaraşır diye

GÜLÜVERSEN GÜLLER AÇAR BAĞIMIZ

Yazının yabanın sendin sümbülü
Ayaklar altında biten mi oldun
Ne feryat edersin gülün bülbülü
Şimdi viran yerde öten mi oldun

Gönlümün dibine dökülen yaprak
Yaz bahar ayları ne çabuk bitti
Gün batımı kalmış bir mızrak boyu
Yaladık dünyayı geçti de gitti

Gelecek kaygısı günün telaşı

gün batmış yüzünde ay seni bekler
yıldız yıldız değil sen olmayınca
gece ay sevinir gündüz çiçekler
gündüz gündüz değil sen olmayınca

sevgi yoksa gönlüm vermez ki ışkın

GÜN DAĞLARDAN DOĞAR KURBAN

Gün dağlardan doğar kurban
Dağları güneşler ilkin
Gün dağlardan aşar
Hani büyük dağın büyük dumanı

bin bir telaş hay huy hiç bir duran yok
gündüz dolup gece boşalıyoruz
nedendir niçindir diye soran yok
uyanıp  filmi başa alıyoruz

hayallerle bulanır bilincimiz

Gün tutsak edilmiş kararır dünya
Güne aya kurşun sıkanı nedem
Harami dünyası ne ar ne haya
Gönül bahçesini yakanı nedem

Gökyüzünden gözyaşı topraktan kan

Bir zaman o güzel yüzün
Yola bele gül dökendi
Yok mu bir selamın sözün
Günaydının mı tükendi

Cansuyu gibi selamın

Günaydın kadınım günaydın
Öyle güzeldin ki uyurken
Bakmalara doyamadığım günaydın
Günaydın

Gülüşünü gerdanlık etmeli senin

Benim için çok ama çok özelsin
Günaydın sevgili gün aydın olsun
Bu gün dükünde de güzelsin
Her güzellik gelip de seni bulsun

Sen eşin kaynağım hayalim rüyam