Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

GÜL OLAMAZİSEN BÜLBÜL OL BARİ

Sultan idim aşk oturdu tahtıma
Olmuşum aşk kapısında kul gayrı
Aşkta yanmak düştü benim bahtıma
Öldürmüşüm nefsi ara bul gayrı

Gül oldum da dost elinde kurudum
Yârin şefkatiyle saralar beni
Bal verdim de dillerinde çürüdüm
Dostlar dar günümde karalar beni

Meğer eli ateş imiş kül etti

Bekle sevdiceğim yaz bahar gelsin
Gül olmayı bekler bir kızıl gonca
Karnı burnunda herkes bunu bilsin
Ha doğdu doğacak yavru karaca

Gör o zaman dünya masıl şenlenir

Aşkla havalanır bu gönül kuşum
Elinden tutup da uçmaya geldim
Senle ehli kâmil sensiz berduşum
Yüreğimi sana açmaya geldim

Dolacağım kadar dertle dolmuşum

Yorgun argın gökte bir turna olsam
Kucağına alan göl olur musun
Çıglık çığlığa aşk bir bülbül olsam
Gönlümde dört mevsim gül olur musun

Sevdalıma sevdama hasretteyim

GÜL SOYLUYSA GÜZEL KOKAR

Her bakışta var bir mana
Bazı gözler güzel bakar
Her çeşit gül güzel ama
Gül soyluysa güzel kokar.

Sevmek ibadettir tanrı katında
Gül sunan her elde aşkı görürüm
Öyle sonsuz yâre sarıldığında
Yari saran kolda aşkı görürüm

Baharda dallara aşkla su yürür

Kalbimde bir yaralı bir kuş
Sanki bülbül susmuyor ki
Saki için aşk varoluş
Deli gönül susmuyor ki

Sevincim sevdam şiirim

GÜNAHIN KUSURUN SUÇUN HÜKÜMSÜZ

Ah bu nasıl saçtır ah bu nasıl yüz
Arkandan gecedir önünden gündüz
Gülüşünü koy edanın üstüne
Aşkınla yaşanan her an ölümsüz

Bahçıvan kötüyse gül ziyan olur
Gönül gözü açık gören olmalı
Sevgi ile gönül gülistan olur
Kadir kıymetini bilen olmalı

Yarin derdine dert ekleyen gördüm