Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

NE KADAR DA YORMUŞUZ AŞKI SEVDAYI

Ne kadar yormuşuz aşkı sevdayı
Berbat ettik şu güzelim dünyayı
Bir pula satmış da Mecnun Leyla’yı
Kapıyı yüzüne çarpıp da gider

Nasıl geldik biz bu hale
Öz oğlundan gelir sille
Rab kuluna yazmaz çile
Bunları kim davet etti?

Böyle gider mi bu kervan

NE BU ACELEN ABBAS

ne bu acelen abbas
ne bu hız
zaten bir har gür ile
kaçırdık seheri

NE BU HALİN DELİ GÖNÜL

Ne bu halin deli gönül
Alınacak dersin kaldı
Belki bu gün belki yarın
Onda bir nefesin kaldı

NE ÇOK İNCİTMİŞLER SEVGİLİ SENİ

El mi değdi yaran böyle açılmış
Ne çok incitmişler sevgili seni
Yel mi vurdu sevdan solup saçılmış
Canlar deminde muhabbetin hani

NE ÇOK SANATKÂR VAR ŞU EVRENDE SEVGİLİ
Ne çok sanatkâr var şu evrende sevgili.
Her biri birinden dahi,
Her biri diğerinden yetenekli.
Her gün yeniden yazarlar bir şarkıyı, şiiri.
Kuşların ötüşü, Çiçeklerin açışı,

NE AŞKLAR VAR DÜŞÜMÜZDE BİLSENİZ

Acılarımız var bir derya deniz
Öyle dilsiz kör sağır ve tekinsiz
Ne aşklar var düşümüzde bilseniz
Kağıtlarda rüyamız unutulur

MUTLUYDUK BE DOST


Mutluyduk be dost
şükürlerimiz vardı ekmek arası pekmez helvası
düşlerimizde oldu

NEFESİM DARALIYOR, BİLİYOR MUSUN

ya sofra başında
ya gücün gölgesinde
ya da tesir mesafesi dışında
bir de kitap sallıyor elinde

NEFSİNE YENİLEN TUTSAK GİBİDİR

Kırılan kalp önü kesilmiş ırmak
Bendini yıkıp da gel de ak hele
Boğazında düğüm düğüm bir yumak
Çekmeyi bilirsen gel de çek hele