Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

İNSAN DERSİN BİLSEN NELER VAR NELER

İnsan dersin bilsen neler var neler
Kimi çığlık çığlık rüzgâra karşı
Kimi derdin alır kimi yük yükler

İnsan gördüm yüzü gözü bir şiir
Huri melek yola düşmüş bir aziz
Masmavi gökyüzü bir açık deniz
Her nerdeyse ışıl ışıldar şehir

İnsan gördüm gönlünde zincir

Ne gücüne güven ne gençliğine
Aldanırsın çok erken dersen eğer
Bilgiçliğin renk vermez hiçliğine
Bir bakmışsın gitmez dediğin gider

İnsanı ar hıfzeder kılıcı kın

İNSANIZ FANİYİZ CANIMIN İÇİ

İnsanız faniyiz canımın içi
Affolmaz hatayla aman dileme
Gönül pazarında gül satan çerçi
Yârini yareni pişman eyleme

Ne ibretler dersler ne cevri cefa
Bazen sürü olur güdülür çoğul
Her şey ol da ama olma bivefa
İnsanlığı yere düşürme oğul

Her kapının elbet vardır açarı

Sözü şiir olsa karşı dururlar
Ey saki gönlünü yere düşürme
Kafir olsa hazır olda dururlar
İnsan ol da gel bu işe şaşırma

Gün olur ki nehir tersine akar

Ondandır hayatın mayası demi
Sevgi aşktan gayrı nedir ki gaye
Ölsem ölsem yeniden dirilsem mi
İnsan ömrü yetmez seni sevmeye

İçip de doluyu aşka gidelim

İstemezse olmaz bu kavga niçin
Giderken de büyük olabilmeli
Onca duyguların hatırı için
İnsan severken de gidebilmeli

Ey Sâkî yanarak var olmak gibi

Gördüm ki her canlı köküne çeker
İnsan var cansuyu insan var zulûm
Kimi ağu verir kimisi şeker
İnsan var yâr yâren insan var zalim

O kör nefsi için yozanlar gördüm

Her gördüğünü insan sanma a beyim
İnsan var öz adam insan var yoz adam
Dinlersen dilersen bir kaç söz edeyim
İnsan var çöz adam insan var düz adam

İnsan var ki bakar bakar da göremez