Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

YAĞIP GEÇMEK VARKEN AŞKTAN SEVDADAN

Öyle gıdım gıdım ömür mü geçer
Yığıp gitmek de ne kahpe dünyadan
Aşk bir güldür ömürde bir kez açar
Yağıp geçmek varken aşktan sevdadan

YAĞMADI DA GÖZYAŞLARI ÇİLEDİ

Soram dedim bir güzelin halini
Kendi sustu bakışları söyledi
Yere eğdi kâkülünü gülünü
Yağmadı da gözyaşları çiledi

YAĞMAYA GELİN ERENLER

Biri kırk koyun getirmiş
Sağmaya gelin erenler
Gönlünde bin gül bitirmiş
Yağmaya gelin erenle

YAĞMURDA DAMLADIR BİR AŞKA DAİR
Ne vermiş kuşkunun, riyanın dili
Bir kurt olur için için yer seni
Bin laf ile yar ettiğin sevgili
Bir gaf ile yarı yolda kor seni

Daim sen gönül gözümde
Gel gözüm gönlüm görürken
Bulut ol da gökyüzümde
Yağmur getir sulusepken

YÂRİN YANAĞINDAN KOPAR DA GEL SAKİ

Aşka kör nefrette usta hem de imece
Serçede müphem bir kuşku aşktan önce
Şaraba gömelim benliği bu gece
Yârin yüreğinden apar da gel saki

YÂRİN YARASINI ÖPÜP BAĞLADIM

Hüznümden yalnız bir yar anlar dedi
Yârin yarasını öpüp bağladım
Yıllardan hâtıra yadigâr dedi
Çeşmim yaşın döküp ağladım

Ne ararsın yoz yobazın safında
Bilgi emek aşka dair bir laf et
Ne dönersin bir taşın etrafında
Yârin yoksa bir ağaci tavaf et

Gün var ömre bedel gün var ki yara

Yârin kokusudur burnunda tüten
Gece cevri cefa olur hasretten
Özlem susmaların en güzelidir
Yârin yoksa öksüz yalnızsın zaten

Gönül ne söz dinler ne de nasihat

YÂRİ YARENİNE SAYAR DOST SENİ

Söz derman olursa kedere derde,
Yâri yarenine sayar dost seni.
Söz altın olursa beşi bir yerde,
Sıcacık gönlüne koyar dost seni.