Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Alçak gönüllülüktür bir kâmile sermaye
Bekleme öğreci öğrenmeye gelsin diye
Güneş ne kaybeder ki karanlığa gitmekle
Madem bilge bir cahile gitmemesi niye

Hep öğretmene öğrenci gidecek değil ya

GÜNEŞ YANINADA KAL OĞUL DAĞLARIN

Kar taneleri sabırsız denize inmeye
Menekşelerin acelesi var
Güneş yanınada kal oğul dağların.
Kırağı değmesin tenine

Pazarda satılmaz ki aşk dediğin
Bir kez çalar kapını sonrası yok
Hep hayalinde düşünde sevdiğin
Ne günü ne ayı ne sırası yok

Aşk insanı ne de güzel yakarmış

Çakılıp da kalmış bin yıl geriye
Yarından ne anlar dünün adamı
Gâhı güce uyar gahı sürüye
Yalama yalaka günün adamı

Cenazeye gelmiş saçını tarar

GÜNÜN HER ANINDA ÂŞIK OLDUĞUM

günün her anında âşık olduğum
sende gördüğümü bir gören var mı
dört mevsimi bakışında bulduğum
bana senden gayrı yâr yaren var mı

GURBET ELLERİNDE SABAH MI OLUR

Neyi nasıl koydun ise sılada
Duvara dizilir de seni bulur
Öyle gözyaşı dök kıvran dur ya da
Gurbet ellerinde sabah mı olur

Son satıra gelemezsin
Şu sevdamı bir yaz hele
Ne haldeyim bilemezsin
Gurbet gurbet bir gez hele

Belki giz belki de bir sır

GURBETİN KAHRININ VARDIR NEDENİ

Vatanını kim terk eder ki be gülüm
Kınamayın gurbet ele gideni
Ya yoksulluk ya işsizlik ya zulüm
Gurbetin kahrının vardır nedeni

Olur ya
Kırılmışsındır belki
Ama
Kendi kendini yeme
De ki
Günaydın aşkım

Biri içini döktü dertten kederden
Guu gu gu gu
Guu gu gu gu
Diğeri gözyaşlarını topladı yerlerden
Guu gu gu gu
Guu gu gu gu