Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Elinde uçurtma
Sekerek koşuyor
Gözleri boncuk boncuk
Biliyorum
Gönlümde bir yerlerde o uçarı çocuk

Övgülerin bana çok gelir ama
Senin için bir tümce kuramadım
Güzel sesin heba olmasın diye
Hal hatırını bile soramadım

Yaylalarda lale sümbüller güller

Öyle bir dokun ki cana
Bir hercümle acım olsun
Bir tebesüm et de bana
Ömür boyu borcum olsun

Ne idi işin çeşmenin başında
Öyle birine sordun ki sevdiğim
Oturup ağlardık yalak taşında
Öyle bir yerden vurdun ki sevdiğim

Tebessümünle dağ bayır güllendi

Öyle bir zamana geldik ki canlar
Özünü yitirmiş aşk ile sevgi
Kör nefse yenildi o güzel anlar
Solmuş güzellerin minesi rengi

O soylu kurt şimdi kör it olmuştur

Ne eş ne dost ne para pul teselli
Yeni ben eskiye kıyardım belki
Öyle bir vakti zamanda geldin ki
Şimdi ne var ne yok herkes sevgili

Hiç sorma ne oldu nedendir niçin

Analı babalı dostlu bir öksüz yetim
Hesapsız kitabsız bir selama hasretim
Yâr mi desem dost mu desem yoksa kardeş mi
Öylesine çok ki yalnızlığım hasretim

Nerde bilgi emek sevgi ora koşarım

Eski masal emek bilgi
İnsanlık olmuş para pul
Eşitlik dediğin ne ki
Bu devran böyledir oğul

Vatan millet ince işler

ÖYLE MAĞRURLANMA EY DELİ GÖNÜL

Öyle mağrurlanma ey deli gönül
Âşık olsan dağlara sığar mıydın?
Karanlıkta ne sümbül biter ne gül
Güneş olsan körlüğe doğar mıydın?

Ah sevgili bilsen sen neler ettin
Hüznün hatırandır hasretin ikram
Giderken aşk sevgi bırakıp gittin
Öyle sereserpe ve sırılsıklam

Kurutursan akıp giden nehiri