Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

ALAMAM KENDİMİ

gördüm ki
gülüşü güzel gönlü güzel
kaşı güzel gözü güzel
dişi güzel yüzü güzel

AL BENİ GÖTÜR
Tam güzçiçeği sırası
Alda beni güze götür
Bir göz at iki söz arası
Al beni yıldıza götür

Hiç sorma
İşim başımdan aşkın ama
Yine sen  girdin aklıma

De hadi
Al da gel gözünü gönlünü

Al eline mızrabını be ozan
Öyle bir dolu ki bu zayîsi yok
Hasretim şiirdir vuslatım hazan
Bu derdin ölçüsü bir sayısı yok

Nedir ki ömrün evveli ahiri

Bir yiğit ki sevdiğini  görünce
Nutku tutulur da dili lal olur
Hele bir de demi devran sürünce
Alı al moru mor gönlü dal olur

Ortaya dökülür her gizi sırrı

ALİM İMİŞ NEYE YARAR

Alim imiş neye yarar
Gönlü âlim olmayınca
Kimi sorar neyi sarar
Aklıselim olmayınca

ALIMLIK SATIMLIK KİMİN ÖLÇEĞİ
Koparan o, iken dalı çiçeği
Size kim öğretti aşkı gerçeği
Alırken bir başka verirken başka
Alımlık satımlık kimin ölçeği

ÂLİM OLMUŞ NEYE YARAR
Âlim olmuş neye yarar
İnsan kâmil olmayınca
İlim almış neye yarar
Mütekâmil olmayınca

Alın yazım kaderim ruh ikizim
Sen kendinde beni yansıtan ayna
Kesilen yanımdan çıkan filizim
Sevdalı şiirler yazdım ben sana

Aynı türkü aynı şiir hislendik

Bir ateş atsan da söz arasına
Kardeşten yoldaştan taşa alıştım
Merhem diye tuz bas sen yarasına
Hasret hasret gözde yaşa alıştım

Ne günler görmüşüm düşman başına