Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Kendini ona denk görmediğin yâr
Bir kendin(i) bilmeze düştü diyorlar
Ne yarasın sarar ne arar sorar
Gözyaşın(ı) silmeze düştü diyorlar

O gülleri hoyrat elde buruldu

Her güzelde seni duyar görürüm
Bilmem  türkü mü yoksa şiir misin
Ne kulum ol ne kölem ol ne kül  ol
Diz çökmeden sevmeyi bilir misin

Demiyorum Leyla Aslı Şirin ol

Her nereden gelsem nereye gitsem
Aklımda fikrimde özümde canan
Nereye baksam hangi yolda bitsem
Bir çiçek bir ceylan gözümde canan

Var mıyım yok muyum ben senden ayrı

Yiğidi namerdi bu nedir ey yâr
Her yerde sapsarı bir hasret kokar
Doğa ne almışsan dökül der Saki
Ah şu hazan yaprak döken sonbahar

Kar yağar başıma mevsim hazandır

Gece yıldızları bir seyret hele
Koskoca evrende ha var ha yoksun
Gel de gülme senden kim neden korksun
Hangi dağdan görkemlidir bir kale

Diz çöker taparsın korkuya erke

Doğruyu söylüyorsun da evlat,
Heyhat ki  heyhat,
Ne empati ne de sempati
Doğru söylemiyorsan;

Ondandır bu müşkülat

Döken kim toplayan kim şu dünyayı
Kesif bir yalnızlık ettik elaman
Saçı darmadağın gördüm leylayı
Akşam masamadaki sabahı düşman

Bir nostaljik anı o eski aşklar

Mevsimlerin gibisin gönlümde
Bazan kar
Bazen yağmur

Çiçek yaprak meyva orda dur
Güzü atlayalım

Birgün sevinç üç gün çile
Yürüyoruz bata çıka
Varlık ile yokluk ile
Dokunup geçtik hayata

Ne din bildik ne de etik

Bu nasıl adalet bu nasıl haktır
Doldur hemi taşı hem kuşu doldur
Namuslu hırsızdır hırsızsa paktır
Doldur hem kuruyu  hem yaşı doldur

Bu senin düzenin bu senin çarkın