Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Dedi:
-Ben de seviyorum.
-Ben kul, köle; ben yâre esir;
Sen kendini beğenmiş kibir;
Onca resim, türkü, şiir;
Sen bana rakip olamazsın, dedi

Pirü pak bir derviş girdi düşüme
Ömür dediğin şu an dedi bana
Şu yalan dünyanın derdine düşme
Misafir olduğun han dedi bana

Ölür mü aşk ile varan menzile

dedim
aşk nedir
dedi
hazine
dedim
aşk sofrası

DEDİM Kİ DERVİŞ SENİN HİÇ KORKUN YOK MUDUR?
Dedi: Mazlumdan alınan ahtan korkarım
Hesabı verilmemiş günahtan korkarım
Münafık dilindeki Allah’tan korkarım
Kalplerindeki kahharı tanırım dedi

Dediler ki onu nasıl bilirsin
Dedim ki içinden nehir geçenim
Kayanın yüzünde bile bitersin
Gözüyle gönlüyle şiir açanım

Öyle dert  ki düşmek sevdaya aşka

Dedim niye hasret gurbet burası
Her şeyin vardır bir vakti sırası
Uykusuz kaldığım yarım den değil
İçten içe kanar yürek arası

Burda para etmez aşkın diyorlar

Başımı döndürsün kurduğun cümle
Ne de çok güzelim dedirtsin bana
Bir şiir yaz bana bir şarkı söyle
Nasıl da özelim dedirtsin bana

Hiç sevda yaşanır mı yalvar yakar

DE GEL BENİM BAHTI KARAM

de gel benim bahtı karam
gül yüzün görmeye geldim
dizim üstüne yatıram
halını sormaya geldim

Delice bir tutku benimki ay can
Bir koşulu bir şartı eğeri mi var
Her halde her yolda her zaman her an
Her ne olursan ol meğeri mi var

Öyle bağlanmışım ki sadakatle

Ha gayret ne kaldı şurda menzile
Bu yer senin varacağın yer değil
Gönül verme kibirliye bencile
Bu yâr senin saracağın yâr değil

Kâbe eyle nazlı yarim yüzünü