Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

BENZETME

İnsanın insanla dövüşü kavgası
Hali it ahvali köpek gibiydi
İnsanın insan sevişi sevdası
Dili ipek gönlü bebek gibiydi…

Kahkaha atıyor sanki
Beyaz gül sana benziyor
Çığlık çığlığa ey Saki
Bülbül de bana benziyor

Gözlerinden gün aşıyor

DÜNDE KALIP ÖMRÜNÜ BERBAT ETME

Soy sop töre möre bir çıkar için
Sana ezberletilenler bir kâr için
Dünde kalıp ömrünü berbat etme
Her neyin varsa ser ortaya yâr için

BERHAVAYA GEÇTİ AYLAR SENELER

Berhavaya geçti aylar seneler
Mal değil mülk değil geri getirsem
Nerde garip görsem yaram yineler
Hasreti minneti ah bir bitirsem

BEN DENİZİ SEVGİLİYLE SEVERİM
Deniz ve mehtap yakamoz ekerim
Her dalga vurduğunda iç çekerim
Yalın ve yalnız bir derbederim
Niderim mehtabı yârsız yârensiz
Ben denizi sevgiliyle severim

BEN BUNA DERİM İŞTE YÜREKTE ŞİİR BAHÇESİ DİYE

Sıcacık bakışlarından,
derya deniz sevgiye;
nadide çiçeklerden
egzotik meyveye,

BEN BU TEBESSÜMÜ BİR YERLERDEN TANIYORUM

ben bu tebessümü bir yerlerden tanıyorum
sanki
kadim bir dosta rastlamak gibi yıllar sonra
belki

BEN SENİN ACIYAN YANINI SEVDİM

Ben senin zannını izanını
Ben senin sevdanı
Ben senin kavganı isyanını
Ben senin hüznünü hazanını

Vuslat olsun hasret olsun a gözüm
Beni bir anlatsa dağların dili
Gönül bağımız bir kesilmiş bizim
Ben seninim sen benimsin sevgili

BEN SENİ ŞEFKATSİN DİYE SEVDİM


belki
öyle şımarık
fazladan üzerine ışıltılar serpilmiş