Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

ONCA VAR İÇİN DE BİR OLAN NEDİR

Her gördüğün anın o ana özel
Onca var için de bir olan nedir
Anlatmaya ne ‘aşk’ yeter ne ‘güzel’
Ellerde yok sende var olan nedir

ÖNCE İNSAN VARDI
Tevrat’tan önce de insan vardı gözüm
Köşk yokken aşk vardı
Bayraktan önce toprak vardı
Dramdan önce lirizm
Yazıdan tekerlekten

ONDAN

Benim böyle mahzun melül gezdiğim
Gönül yarama tuz bastın da ondan
Gözyaşımı inci gibi dizdiğim
Sesine hasretim küstün de ondan

Kayanın yüzünde gül eylemişler
Kan ter içinde kaldığım ondandır
Sazın sol telini yol eylemişler
Tir tir titreyip çaldığım ondandır

Dağ olsa delerdim aşar gelirdim

Sırdaş dedik sırrı ayan ettiler
Sitemkârlığımiz ondandır bizim
Kardeş dedik kalbi ziyan ettiler
Karamsarlığımız ondandır bizim

İki yüzlülük  yoktur hesabınızda

ONDANDIR GİDİŞİM HEP GERİ GERİ
ey yar
bakışın bir deniz feneri...
gülüşün ay beri,
güzelliğin peri
ondandır gidişim hep geri geri

OL DESEK OLACAK AMA

şu duvarlar girmese denizle arama
gökyüzüyle arama dumanlar isler
şu kentin ışıkları girmese yıldızlarla arama
yârimle

Kin tutmanın alemi ne
Oldu geldi geçti gitti
Gâhı nesne gâhı özne
Dalda kuştu uçtu gitti

Mutluluk bir arka oda

OLDU MU

Deli gönül vur taşlara başını
Hiç gönlünü yıkmadığın kaldı mı?
Git de bir kuyduda dök gözyaşını
Hiç canını yakmadığın oldu mu?

ÖLEREK NOT DÜŞMEK DE VARMIŞ MEĞER

Aşkın başında bir koşul bir eğer.
De hele bire usta
Bin karanlıktan kaç aydınlık çıkar?
Akıl hasta kalp hasta