Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

ÂLİM OLMUŞ NEYE YARAR
Âlim olmuş neye yarar
İnsan kâmil olmayınca
İlim almış neye yarar
Mütekâmil olmayınca

Alın yazım kaderim ruh ikizim
Sen kendinde beni yansıtan ayna
Kesilen yanımdan çıkan filizim
Sevdalı şiirler yazdım ben sana

Aynı türkü aynı şiir hislendik

Bir ateş atsan da söz arasına
Kardeşten yoldaştan taşa alıştım
Merhem diye tuz bas sen yarasına
Hasret hasret gözde yaşa alıştım

Ne günler görmüşüm düşman başına

Kendini aşk ile aşıp
Al kırmızı gül olunur
Damla damla dolup taşıp
Deniz derya göl olunur

Sevgiyle bakarsan a yar

ALKIŞ
Çılgın alkışlar gördü bu dünya
Yedi kat göğe ulaşan
Bıçak gibi kesildi birden
Şimdi ne giden ne var gelen
Ne de adını bilen

ALLAHLA ARANDA ARA MI KALIR

Yasaklık tutsaklık aşktan azade
Her gününde umut kara mı kalır
Sesi abuhayat sukutu bade
Gülünce gönülde yara mı kalır

Alıp da vermeyen nedir
Hep almayı beklersin sen
Beklentisiz veren kimdir
Bir de vermeyi denesen.

ALNINDA GÜNEŞİ GÜLÜ GÖRÜRÜM

Nerde gönlü aşkla bir çarpan varsa
Alnında güneşi gülü görürüm
Nerde erke mülke bir tapan varsa
Bir canlı cenaze ölü görürüm

Yerin üstü cehennemse
Altı hiç cennet mi olur.
Madem aşkı sevgi demse
Yazgısı hasret mi olur.

Önümüzden hürmet eder

Aşkın kitabında kalın çizgiyle
Altını çizdiğim tek cümlesin sen
Kervanım konaklar aşkla sevgiyle
Bana güven veren bir kalesin sen

Düşün ki yalnızım yapayalnızım