Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

BAKTIM ŞU EVRENE SEYRAN EYLEDİM

Baktım şu evrene seyran eyledim
Kimi şu dünyayı kârhane bilir
Mest oldum gönlümü kurban eyledim
Işığın kadrini pervane bilir

BALIKLAR DA VURGUN YERMİŞ DENİZDE

düşündünüz mü hiç?
şu mavi gezegende
tohumlar piç.

Aşk ile yanıp da kor olmayınca
Gönülsüz de yâr sevilmez zor ile
Şarap sirke olur yâr olmayınca
Bal kaymaktır kuru ekmek yâr ile

Aklım ermez şu feleğin oyununa

Dünya yalan imiş madem
Mülkünü neylesin adem
Çarkına ağlayamam ki
Aldığım nefes ķâr her dem

Aşk dediğin gönül bağı

BAM TELİ
Dut ağacın dağlamışım
Bağlamamla ağlamışım
Yârimin sırma saçını
Bamteline bağlamışım

A sevdiğim koynun aşkın dergâhı
İçten bir gülüşün doludur bana
Gönlümün kâbesi ziyaretgâhı
Cennetiâlânın yoludur bana

Cahil başım ham meyvayı olduran

Gül yüzün mü gülüşün mü
Bilmem sende ne buldu yâr
Seni ilk gördüğüm anda
Bana bir şeyler oldu yar

Dağda ceylan pınarda su

BANA DA AŞK İLE İMTİHAN DÜŞMÜŞ

Şikayetim vardır Gani Sübhan’a
Merdin kismetine hep hicran düşmüş
Güzeli zemmettin yedi cihana
Kötünün payına civan can düşmüş

BANA DOSTÇA DÜP DÜZ BİR BAKAN GEREK

Çek üstümden senin bakışın şaşı
Bana düp düz dostça bir bakan gerek
Geç kalmışsın nideyim gözü kaşı
Özüyle sözüyle bir yakan gerek

Ne olursan ol bu sınav yerinde
Bakacak bir yüzün kalsın gerinde
Özün derviş eyle yolun hak yolu
Cevher yüzeydedir bazen derinde

Aşk olsun sevgili aşk olsun davet