Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

GÖNÜL HAVALANMA

Gönül havalanma er geç ölüm var
Zay olan yıllara bakar ağlarsın
Dal değil gül değil dönmeyen bahar
Gülünü önüne yıkar ağlarsın

Dengine düşmeyen bir ahu dilber
Kafeste çırpınan palaza benzer
Güzelliği yağma gönül derbeder
Ayaklar altında nevruza benzer

Ömür geçer gider yalan içinde

GÖRDÜĞÜN YÜZLERE GÜLÜŞÜNÜ SER E Mİ

bilemem ki
sen gelincikleri mi kucakladın
yoksa
yoksa gelincikler mi seni

GÖREN BENİ BİR ŞEY SANIR

Gören beni bir şey sanır
Külli zerreyi gübürüm
Tanıyanlar beni tanır
Ne görmen ne de görürüm

GÖREN DOSTLAR UÇUP GİTTİ

Yarını, bu günü, dünü
Gören dostlar uçup gitti
Yeryüzüne gülüşünü
Seren dostlar çekip gitti

GÖRMEDİ BENİ

Bir zaman dalımda öten bülbüller
Önümden uçtu da görmedi beni
Bağımda bahçemde biten o güller,
Yolumda açtı da görmedi beni

GÖRÜNDÜM OLDUĞUM GİBİ

Göründüm olduğum gibi
Taşa tuttu eller beni
Oldum göründüğüm gibi
Hoş eyler cahiller beni

Sokağa baksam
Hayalin önümü keser

Bahçeye çıksam
Çiçek çiçek
Gülüşün gülümser

GÖNLÜME KONUK OLACAKSAN EĞER

Gönlüme konuk olacaksan eğer
Kınına koy okunu kılıcını
Kapıda soyunup da gel hıncını
Kavga değil sevdadır bizde değer

Gönlümü bir güz gülüne bağladım
Öylesi bir aşka düştü bu ömrüm
Bir ay güldüm isem on ay ağladım
Yine de aşk ile coştu bu gönlüm

Ateşten gül aldım selden yol aldım