Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

mahkumların sayım
devriyelerin değişim vakti
sokak köpekleri hırsız
sokak çocukları huysuz
biri diğerinin koynunda ısınır
vardiyalardan kaç işçi eksildi bu gün

ŞERİF ABLA

Bir lokmasın bin kişiyle bölüşür
Yüreği yansa da yüzü gülüşür
Başına hep sorunlular üşüşür
Gösterir yollarını Şerif abla

ŞERİF ABLA 3

Hatırla be Şerif abla küçüktün
Köye geldin bir goncacık çiçektin
Kente geldin on üçünde çocuktun
Yıllar nasıl geçti be Şerif abla

SERPMEYİN ÇOCUKLARIN ÜSTÜNE GECENİZİ

babalar ağlamaz dediler
babalar az konuşur dediler
babalar öpmez
kör kuyuları doldurur sevgimiz

Senin aşk dediğin  doymaz kör kuyu
Aşk ki insanca yaşamın can suyu
Korkular kaygılar hay huy içinde
Uğurladık o sürekli arzuyu

Aşk ne tektaş yüzük ne de şampanya

SENİN BU KOMEDİN BENİM DARAMIM
Bıçakla kesilir kinin garezin
İmanın inancın katlim idamım
Beraber yaşamak ne kadar hazin
Senin bu komedin benim daramım

SEN KENDİNİ BİR ŞAİR Mİ SANIRSIN

Dinle denizin deryanın sözünü
Sen kendini bir şair mi sanırsın
Bu bulanık çayı nehir mi sanırsın
Yürü çocuk ara nehrin gözünü

Sen gül kokla
Ben dikeniyle kalayım

Sen kiraz topla
Koparılan ben olayım

Sen nar çiçeğim ceylanım
Sen yarı yanım
Sen gönlümün sahibi
Seni seviyorum
Hani sevindirir gibi bir garibi
Seviyorum seni

pınar pınar sevgisin.
yer gök muhabbet…
derya deniz şefkat..
sen ne güzel bir annesin.. Mahmut Nazik