Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

KANI YIKAYIP SEVGİYLE
ÇARMIHLARDA
CAN VEREN
BİZ
Şu dağları delen biziz
Bedrettin’ce ölen biziz

Bir masum kız vardı eteği yelde
Hüznünden çöküp çömelen gibisin
Belki vurgun yemiş ondan bu halde
Sanki afet vurmuş şölen gibisin

O resimlerde ne gam ne de hüzün

Bir güzele gönül verdim erenler
Ezip şarap etti sızdırdı beni
Sana ne hal oldu diyor görenler
Cevri cefasıyla bezdirdi beni

Lekimşahtan geçmek gibi imkansız

KÂŞİF

atom da ne
balina, fil ne ki
çıkmışsın everest’in tepesine
gitmişsin uzayın neresine

KASMA KENDİNİ

Neyimiş
O bunu
Şu şunu demiş
Dedikodu medikodu

Güvendiğim o dağ idin
Sen istedin karınla kal
Gözümde ağa beğ idin
Utancınla arınla kal

Saki seni ölmüş bildi

Ne zaman gülerken görsem
Karbeyaz bir gül açarım
Her nerede seni görsem
Turna olur sana uçarım

Bakma sen sessizliğine

Çayır çimen oldum ayak altında
Kâr olsam başında taşırdın beni
Kayalar topraklar taşlar sırtında
Yâr oldum gönlünden düşürdün beni.

Varsın hasret olsun Saki sevgili

KARŞITLIK SORUNU

Düşmanınız her neyse,
siz tersisiniz.
Sizi, siz eden hasım bildiklerinize
teşekkür etmelisiniz.

Yolda karşılaşsalar bile
Ne birbirine yük ne çile
İncitmeden üzmeden öyle
Ya sarılırlıp ya da el ele
Bir can olur kâr taneleri