Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Her günümüz apayrı bir şiirdi
Yeşeren çölleri yok mu sayalım
Ömür deli dolu akan nehirdi
Şimdi o yılları yok mu sayalım

Beraber ağladık güldük beraber

YİNE BAŞTAN ÇIKARDIN ŞU GÖNLÜMÜ

Kır bayır bağ bahçe her çalı lale
Unutturdu tebessümün ölümü
İlhamınla şiir olur her cümle
Yine baştan çıkardın şu gönlümü

YİNE BU BAHARI GÜLSÜZ GEÇİRDİM

Konmadı dalıma ne yâr ne yaran
Ben kaç seheri bülbülsüz geçirdim
Son cemrem gelmişde kar ile boran
Yine bu baharı gülsüz geçirdim

Sağ yanımda kurt kemirir kökümü
Sol yanım isyanda yaprak dökümü
Türkülere idam fermanı çıksın
Yine de aşk verecektir son hükmü

Ne yiğitler gördüm düşü talandı

YİNE DE SEVECEĞİM GÖKYÜZÜNÜ
sen başımı öne eğdin ama
yine de seveceğim gökyüzünü
Mahmut NAZİK

Yine hasretlerde gönül bu akşam
Can cananda kaldı yine neyleyim
Kaç defa incindim düştüğüm evham
İnce fikirlere daldı neyleyim

Yine hasret yine sevda yine yar

Ah ki şu türküler bu ne sevdadır
Yine hatırıma yâr düştü nidem
Kimi çaresizlik kimi vedadır
Gönlüme bir ataş nar düştü nidem

Aşk dediğin çölde yeşeren vaha

YILDIZLAR DÖKÜLÜR AVCUMA BİR BİR

Ne zaman terketti beni kin kibir
O kadar mutluyum o kadar özgür
O zaman ki nefret aşka yenilir
Lekim şahı kuşanırım belime

Zehir zıkkım üç kuruş kâr uğruna
Ekmeği suyu zay ederler bunlar
Bir mühür vurup da göğün böğrüne
Yıldızları da pay ederler bunlar

Kendi çıkarlarına göre yasa

Eğer neyim kimim diye sorarsın
Tenin tinin yıdız tozu değil mi
Onca çaba söyle neyi ararsın
Aşk ile sevginin özü değil mi

Su süt şarap bal akan o dört nehir