Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

BU GÜNÜN YARININ VERESESİDİR

Bu günün yarının veresesidir
Bu günü yarına ödetme gönül
Makam mevki özün elbisesidir
Edebi erdemi terk etme gönül

BULAMADIM

Sazın perdesinde dolandım durdum
Beni anlatacak tel bulamadım
Ne ki selam verdim dalandım durdum
Derimi diyecek dil bulamadım

Kanına işlemiş sevgi
Bülbül gülden ayrılır mı
Kaç çeşit kokusu rengi
Çiçek daldan ayrılır mı

Hep bir derya arar ırmak

Merak etme deli gönlüm
Bülbül ise güle gelir
Turnaya yâr ile ölüm
Gönlü varsa göle gelir

Seven aşk ile dokunur

Toprak damlı köyler vardır ya hani
Dumanın tüttüğü yerde sen varsın
Dere kenarında güller çiçekler
Bülbülün örtüğü yerde sen varsın

Meri keklik kanadını kınalar

Ben beni kaybettim aşkla sevgili
Kaybettiğim beni çöllerde buldum
Sevdamla tutuştu gönül fitili
Ataşta yandım da küllerde buldum

Hasretin özlemin gönlümün payı

Desen ki
Buluşma yerimiz ay, yıldız olsun.
Yeter mi, yetmez

Hani çat kapı gelsen diyorum
Gözlerimiz buluşsa önce

BU NASIL TARİKAT BU NASIL YOLDUR

Bu nasıl tarikat bu nasıl yoldur
İnsana cevreden mezhep mi olur
O, sözünü bile yazdırmamışken
Kitabı lağveden kitap mı olur

Kimine verdikçe vermişsin Tanrım
Vermediğin senin kulun değil mi
Garip gulâbayı yermişsin tanrım
Kimini kayırmak zulûm değil mi

Adl ismine sığındım bunu bil

BUNDAN ÖTE ÖLÜM MÜ VAR

Bakın hele şu halıma
Gül açacak çalım mı var
Bir bülbül konsa dalıma
Verecek bir gülüm mü var