Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

ONLAR ÖLÜMSÜZ VALLA


Her canlı doğar, büyür, ölür derler ya,
İnanma.
İt, bit, zibil zimbitler için doğru ama

ONLAR GÜNEŞE SALINCAK KURMUŞ ADAMLAR BE
.
Ey gönül
Bütün düşlerin göçebe
Haddini bil
Yalnız ol ama

ÖPTÜĞÜN YERLERİM KANIYOR ANLIYOR MUSUN

Gelişin şiir
Gidişin şiir
Gülüşün şiir
Bakışın şiir annem.

ÖPÜLEN YANIM FİLİZ VERİR DAL DAL

anılar anılar
artsın eksilmesin
taşsın dökülmesin
de ki

ÖPÜLME

bu milleti kim öpmüşse
ya ısılık
yada sivilce çıktı öptüğü yerden a gülüm
sonrasi malum.

ÖRÜMCEK
Hoşgörü gönlümüzün açık kapısı
Sevgi göz kırpan bir yıldızdı bir ateşböceği
Ya kim tohumladı yüreğimiz bu örümceği
Mahmut Nazik 04 08 2016 Mersin

bir dalgada darmadağın olmuşsun
o sevdam dediğin kumdanmış meğer
yerle yeksan oldun güneş vurunca
o kavgam dediğin mumdanmış meğer

gülüm dersin kokun rengin nerede

Göçmen kuşlar ile uçup giderken
İnip de bahçene konsam ne dersin
Gülüşünü gören sanır ki gülşen
O tebessümüne insem ne dersin

Serçe olsam yuva olan çalımsım

OTİSTİK ÇOCUKLARA DAİR
ben bir otistik çocuklar öğretmeniyim
parayla pulla ölçülmez emeğim
tepeden tırnağa sabırım
ne teneffüsüm var ne tatilim
bir çocuğun açlığını susuzluğunu

O TOZ PEMBE GELEN AŞKIN

O toz pembe gelen aşkın
Cemrede dal veren ışkın
Sanırdın ki candan yakın
Bakarsın ki yalan olmuş