Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Dört mevsim de gül açıyor gül yüzün
Sevdan yoksa baharım yok kışım yok
Yanında ne keder ne de gam hüzün
A sevdiğim senden başka düşüm yok

Susasam kurusam yağan kim hele

İster huri olsun isterse melek
Senden başkasına dönmüyor özüm
İster bir gül olsun isterse çiçek
Başka bir güzellik görmüyor gözüm

Ben bir sultan idim kendi halime

Ah şu feleğin yazgısı yalanı
Aradım taradım izini sürdüm
Bizim bozkırların dağın ceylanı
Başka bir yaylada melerken gördüm

Şikayetim kime kime söylerim

BAŞLANGIÇ
Düşün hele şu gülü şu deryayı
Her biri aşk her biri başka sanat
Bir tohumda gizli olan sevdayı
Küçük bir zerreyle başlar her hayat

Gönüle söz geçmiyor ki
Aşkı sevgi haram molur
Canı canan gurbet sanki
Böyle de bir bayram molur

Ne aşk ile bakan bir göz

Nazlı yardan iki satır
Görmeyince bayram molur
Merak edip de hal hatır
Sormayınca bayram molur

Hasret gibi bir yaram var

BAZEN GÖNLÜMDE BİR GONCA SÜRER DE

Bazen gönlümde bir gonca sürer de
Irak bir yıldız göz kırpar geceme
İnsanlığın iflas ettiği yerde
Düşüp gideceğiz günün birinde

Hiç eğilmedi başım
Yıldızlar yoldaşımdır
Helal bir lokma aşım
İçim neyse dışımdır

Matemim oldu benim

Ah şu annenin bakışı
Duyulur yürek atışı
Sevgisi yediveren gül
Bahara çevirir kışı

Nasıl bir sevgi yarabbi

Öyle bir düzen ki renksiz şiirsiz
Ömür denen telaş kaygı kuşkuda
Bazen hatırlarım belli belirsiz
Gençlik hayallerimi bir kokuda

Varın(ı) yoğunu haraç mezat satıp