Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Sen ki bahar dalım gülüm demişim
Her daim goncasın daim yepyeni
Gel gör ki gönlünden sürgün yemişim.
Gül dalında güzel derlerdi hani

Vahaydım kurudu çöl oldu gönlüm

GEL GÜZEL KARDEŞİM GEL HELE BERİ


Gel güzel kardeşim gel hele beri
Kavganın ne zamanı ne de yeri
Eli elinde iki gönül eri

Cığıl cığıl akar  onünde yarpuz
Çeşmenin başında bir güzel gelin
Bilmem  ki nergiz mi dağ gülü nevruz

Bilmem bir ceylanı bilmem bir sülün
Hele gelin görün ne güzel gelin

GELİNCİK
Boynu bükük al kırmızı gelincik
Dokunmadan sev sevebiliyorsan
Ne kadar güzelse o kadar nazik
Yakınmadan sev sevebiliyorsan

Yenik düştüm bu savaştan
Yağmaya gelin erenler
Ya da aşk ile silbaştan
Doğmaya gelin erenler

Batmış ya canına minnet

Kız demek ulaşılmaz bir hasretti
Gönlümdeki özlem özlem sızımsın
O sevgiyi bana de kim öğretti
Sen gelinim değil gelin kızımsın

Baba deyip dede edecek olan

Gene dene gene yenil ne olur
Umudun kaybetme zor gelir geçer
Elbet nasibini arayan bulur
Yolunu kaybetme dar gelir geçer

Kimse dönüp bakmaz başa gelene

Onca hasret onca gam ile keder
Gelirsem  gönlümü eğle de gönder
Zalim felek söyle bu nasıl kader
Deli gönlüm güzel eyle de gönder

Kokun gelsin rüzgâr ile yel ile

Sana geliyorum sevgili sana
Bulabildiğim en güzel çiçekle
Ne yol kaldıysa yürümek can cana
Öyle çırılçıplak en saf yürekle

Sen mevsimli mevsimsiz açan nergiz

Gelme ey yâr gelme üstüme gelme
Dokunmayın bana ben bana küstüm
Kul kınadığını yaşarmış gülme
Kendimle selamı sabahı kestim

Bu nasıl yazgıdır felek bu nasıl kader