Sensizliğin gölgesinde hasretini bırakıyorum
Sensizliğin vaktinde özlemlerini yudumluyorum
Nihayetsiz rüyalarımla sensizliğe doğuyorum
Hangi kelimler anlatır bendeki seni bilemiyorum
Nasıl anlatayım yüreğimdeki sevda dalgalanmalarını
elime kâğıt kalemi aldım
Seni nasıl sevdiğimi anlatacaktım
Yazacaktım
Kelimeler dudağımda takılı kaldı
Resmini masaya koyup
Gözlerini anlatmak istedim
Kaç zamandır beklerim yolunu
Üşüdü hayallerim ve rüyalarım
Feri kaçtı gözlerimden hasretinin
Özlem çığlıklarından
Dudağımdaki kelimeler kısıldı
Sensizliğim kuytusuna gömüldü yüreğim
Madem ömrümün gonca gülünün açmasından
Hasret rüzgârının konmasından kaçmak istersin
Acısıyla ilaç olan anılarımı soldurup sessizce
Yaz, bahar yerine kışı doldurup nefesime
Kaçmak istersin benden
Hadi git bendeki senden uzaklara
Gözlerin önümde işte
Yeminler sözler dudagimda
Resmin masada yanımda
Ekmekten bir parça
Yarim soğumuş çay
Anılar boyasi kalkmış duvarlarda
Seni seviyorum derken
Titredim
Gözlerini kapat
Düş dediler
Olsun bana kalanla uyuyayım dedim
Sonu ölüm yanarsın dediler
Seni özlemekle saatin tik taklarındaki
Seni, sensizliği saymakla geçiyor günlerim
Zaman aksa seni bana getirse diye dualar ediyorum
Geceleri düşlerimi hatta kâbuslarımı bekliyorum
Kör zindanda gibiyim sensiz yalnızlığın çölündeyim
Hasretimin hayalimin ortasında yürüyorum
Ömrüme onca kahır yüklesen de
Yüreğimi acılarla sarsanda
Hasretin nefesimi delse de
Hüzün keder sensizliğe toprak atsa da
Özlem dokumaların gözaltlarına damları doldursa da
Defalarca ömrüme ihanetin rüzgarını salsan da
Ben seni sevdim
Bıraktığın yalnızlığın
İdam sehpasında
Farkında olmadığın ömre
Yansıyan gülüşünle
Siyah saçlarının nefesime
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!