Efendimiz doğduğu gün
Pulat devrildi yüz üstü
Yıldızlar sıraya girdi
Yıkıldı parçalandı tabutu büstü
Güneş ile ay secdeye eğildi
Yaşamın kavgasını beraber yapıyoruz
Yollarımız, kaldırımlarımız aynı
Dualarımız da aynı
Hatta küfürlerimiz de
Ben erkenden sırtlandım
Yaşamın çilesinin çuvalını
Eskilerden bir resim
Gecti elime
Önceleri tutamadım
Gözyaşımı
Sonraları dilime dolandı küfürler
Radyodan özlemini delen
Parça bulutlu hava
Hayallerim
Üşüyor yüreğimde
Gömdüğüm hasretin sızlıyor
Gün bitiminde
Rüyalarıma, Yalnızlığın yelkovanları vuruyor
Emek, ekmek adalettir
Gönülleri ısıtandır
Doğruluk terazisidir
Mülkün temelidir
İnsanlığın özü düzenidir
Vicdanın kınıdır
Yıkık dökük eski bir bina gibi
Bu gördüğün kalp
Kapısı açık içi boş ve karanlık
Kursağımda dilime esen bir fırtına
Düşlerimden kelimelere takılan
Sensizlik
Sokaklara döküldü
Yüreğimi kanatan anılarım
Kaybettim sokak aralarında
Ruhumu, hayallerimi kaldırıma düşen sararmış
Yapraklar gibi
Düştü nefesimden sevda yaşlarım, umutlarım
Dedelerimiz, babalarımız eskiden diye başlardı
Söze sonra sıralardı
Ne güzel insanlar vardı
Bir masal tadında başlardı
Çocukluğumuzu o hikâyeler kaplardı
Bir başka tadı bardı masalların
çocuklar hakkında bir düşüncem
Eskiden bizi annemiz eve katmak için uğraşırdı kendi kendimize yeni oyunlar bulurduk bir şeyler yapmak için uğraşırdık yeni yeni icatlar yapıyoruz şimdilerde çocuklarımız evde ellerinde akıllı tablet telefon bilgisayar oyun oynuyorlar kendilerini geliştirmeyi bir kenara bırakalım obez oluyorlar baba akşam eve geliyor yoruldum anne başka işim yokta çocuğumu gezdireceğim işine ne yapacak dışarıda elinde otursun dursun sonra anne baba evladına çık dışarı oyna bizim zamanımızda eve girmezdik gecenin ikisine kadar oynardık çocuk sokağa çıkınca şunu oyna bunu oyna buradan gitme diyorlar sebep etraf ortam kötü tamam haklılar şu günlerde ortalık kötü günde bir saatinizi çocuğunuza ayrılın oynatın ha birde şu var çocuk evin önünde oynasa komşular bağırıyor azarlıyorlar kendi başıma gelen bir hadise aklıma geldi çocuğum kızım daha okula başlamamıştı komşunun çocuğu olmuştu komşum Bey efendi arabadan inmeden çocuğuma kızıma bağırmıştı sonra kendi çocuğu büyüdü bağırmaya başladı o çocuk sen çocuk olmadın mı lafı kullandı demek istediğim şu herkes sadece kendi çocuğunu biliyor başka çocukları umursamıyorlar çocukları kendi hallerine bırakalım oynasınlar kirlensinler kendilerini bulsunlar kendi evladımıza nasıl davranıyorsak başkasının evladına da öyle davranalım lütfen geleceğimiz olan çocuklara bir şey öğrenmeleri için kendilerini bulması için oyunları oynatalım fikirlerini dinleyelim fırsat verelim eve kapatmayalım
Onca kinle öfkeyle sözler söylemişsin
Dostluk merdivenini ahlarla kırmışsın
Gönüllü bedduayla yıkıp Kas destmişsin
Masumun gözyaşını hiçe akıtmışsın
Batılın fetvasıyla nefise zulmetsin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!