Seninle ilk defa yakından, uzaktan gördüm
Düşlerimde tanıdım
Aynalarda alıştım
Yarınlara olmadık tohumlar ektim
Kimi zaman dudağımda kokan mentolü izmarit oldun
Olmadık küfürler ettirdin
Unuttun
Kendini her şeyi
Yaşadın zevki sefa ile
Düşünmedin
Dünya’yı ahreti
Keyfini bozmadın gündüz geceyle
Sözlerini çevirmişsin hırs çitiyle
Komşuna yüzünü dönmemişsin niye
Çocuk çocuğu bağırmışsın hiddet öfkeyle
Bundan başka dünyada engelli var mı sorarım size
Hak hukuku terazinin gözünü kırmışsın
Sensizliğine akan yağmur damlalarına
Hatıralara esen hoyratlı rüzgârlara
Özlemlerinin yanık zifir karanlığıma
Hayatımın hicranlı hücrelerine sordum
Yarınıma ektiğim hasret topraklarına
Sokak başındayım
Duruyorum, düşünuyorum
Sokak lambalarını, kaldırımları,
En çokta seni
Uçurumun kenarındayım
Aşağı bakıyorum, düşünüyorum
Hayallerde bile yoktur yatak
Hatta bir tutam ateş odun
Yarınlar
Umutlar
Rüyalar ve vesselam
Ceplerinde para
Sokaklar haneler yurekler
sessiz ıssız
Çocuklar oyuncaklar
kimsesiz öksüz
Buyuklerin gozleri ufukta
SON BİR SÖZÜM VAR
Ömrümün en zor günü
Sensizliğin gölgesi üstüme düşürdüğüm
Gözlerin kanarcasına ağladığım
Anıların hasret saatine vurduğum
Hayallerim son yaprağını rüyalarımla soldurduğum
Bugün kelimeler kuşağım da
İsyanlar. Küfürler gözyaşım da
Özlemler .anılar gün batımın da
Sevda çığlıkları kalemin ucunda
Bugun sınavım var
Ne matametik , kimya
Nede biyoloji
Gozlerinin mahkumlugundan
Sözlerinin hancer gibi saplayasindan
Biraktiklarinin yarınlarını yakisindan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!