Parka üç genç kız
Yaşları on iki on üç
Hatta
Bilemedin on beş
Yüzleri boyalı
Elleri sigaralı
Bu gün hayatımın anlamına rest çektim
Kâğıdı kırıştırıp yırttım kalemi kırdım
Hüzün çekmeli anıların üzerini çizdim
Bu güce yaşamak için nedenim yok
Ölümün sınırındayım
Baki sesi ile titreyen günüm olmalıydı
Yüreğimde sensizlik kavgalar olmamalıydı
Sevdam sadece dosta hakka olmalıydı
Fikrimde sözlerin düzgünlü dolaşmalıydı
Eğreltili yalnızlığın sensizliği olmamalıydı
Ne kadar anılmayacak isim olsa da
Ne çok bakılmayacak yüz olsa da
Etrafını dolduran yalanlar olsa da
Seni büyüten değer veren bir selam
Gülümseme
Seni görse aşağıda kendini gördek af dağında
Giremiyorum eve
Duvarlar geliyor uzerime
Hayallarim anilarim
Darmadagin
Sözler takiliyor yuregime
Sokaklarda dolasiyorum
yine bir pusulu gece
yıldızlar hayallerimi söndürüyor
hasretin yarınıma aglar örüyor
yalnızlık ömrüme her daim
idam sehpası kuruyor
karanlık rüyalarımı deşiyor deliyor
Radyomdaki şarkıların sesi çıkmıyor artık
Düşlerim kurudu kırıldı
Sonsuz hayallerimin sonu geldi
Hatıralarım bu gece yıkık
Bulutlara gözyaşlarım karıştı
Düşüncelerim çıkmaz sokaklara girdi
Vakit tamam gölgeler sert
Kesin ve de yalın
Saatler durdu
Işıklar bir bir söndü
Kuşlar kanat çırpmayı
Bıraktı
Saat on iki
Sensizlik hayallerimi karanlığa bıraktı
Sokak lambası sızıları rüyalarıma bırakıyor
Hasretin esintisi gecenin rüzgarını durduruyor
Gözyaşlarım bedenime sinen özlemi yakıyor
Elimde resmine bakıyorum, nefesimde soluyor anılar
yine sabah olmuş
boyun bükük umutlar kırık
ve yine gözlerde yollarda
anılar hayalleri sarıyorlar
yarınlar perişan ve bitik
rüyalarda söyleniyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!