Çocuk bana sorma
Cevaplarını vermek kolay
Değil
İnsan olarak doğduk ama
Farkında değiliz kendimizden
İnsan olmak kolay
Çok yaşayanda az yaşayanda
Katmazsan ömre güzel bir seda
Atma bir kulaç boşa dünyada
Soğuk nefesi aran yaşamda
Zevk öpüşünü estirme tufana
Hani çok seviyordun sensiz olamam derdin
Ne oldu da ansızın gidiverdin
Yüreğime hasretin dikenlerini batırıverdin
Hayalinden bir yıldız gibi kayıverdin
Sensiz batan güneşle gözyaşlarıyla Anılarımı
Gömüverdin
Söylemek istediğim çok şey var aslında
Bazen
Yüreğim okyanus gibi kabarıp kusacak sanıyorum
Dalga dalga dudaklarıma dayanıyor kelimeler
Kurak gibi kalıyor gözlerim
Ama yinede susuyorum
Çok Yalnızım
Hülyalarıma mehtaplar dokunur
Sensizliğin kaldırımları çarparken
Sessiz esiyor nefesime
Hasretin rüzgârları
Yüreğimi sensizliğin kırıklıkları darp ediyor
Anlamsız abuk sabuk
Birseyler yazmak istiyorum
Bir bebegin
Konuşması gibi
Da da da da da da agu ugu
Birseyler dusunmeden
Rüyalarım, kâbuslarım, hayallerim
Anılarım yarınların gündoğumuna merhaba
Deyişi
Ve tabi ki sensizlik dağınık
Dudağımdaki kelimeler kalemimdeki mürekkep
Saçlarım, odam, sokak. Özlemlerim
Gün ömre konan ağustos soğuğu
İki sehidim var
Gözleri sevda bugusu
Egilmenin ağıt yakmanin sırası degil
Dik durma vakti
Şehadet yazıldı dağlara
Sanki
Daha dündü
Herkese gülüyordum
El salıyordum
Küfürleri, bedduaları duymuyordum
Gönlüm cıvıldayan sevda kuşlarıyla
Bak bu akşam yine sensizliğin gürültüsüne daldım gittim
Düşüncelerimin idam sehpasına yine oturdum
Kendimi sorguya çektim
Neredesin ne yapmaktasın diye
Sonra sol yanımda sıkışan seni dinledim
Hayallere daldım yokluğunla çırpındım durdum




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!