yine sabah olmuş
boyun bükük umutlar kırık
ve yine gözlerde yollarda
anılar hayalleri sarıyorlar
yarınlar perişan ve bitik
rüyalarda söyleniyor
Sabahın ışıkların vurmasıyla
Yüreğime durdu hasretin
Anılarım daldı gitti yollara
Yıkılıyor özlemimin ayna köprüleri de
Gözyaşlarımın kelimelerimi ıslatmasıyla
Sabah’ın üçünde kalktım
Koştum kâğıt, kaleme
Önce gözlerini çizeyim
Sonra sana öyle
Bir şiir yazayım diye
Ama olmadı gözlerim
Sabah ışıklarıyla aydınlansın umutların
Avuçlarına dökülsün sevdaların
Terlesin anılarınla
İçten içe taşsın hayallerin
Sana ilki damla gözyaşın kalsın
Her sigarayı çekişinde dumanıyla
Çekilmez bu derdi nasıl çekeyim
Sabır ver allahım sabır ver
İnsanlar ikiyüzlüymüş aldanmışım
Sabır ver allahım sabır ver
Bozulmuş bu insanlığın mayası
Yüreğim ve gözlerim dolu
Dilime olmadık küfürler karışıyor
Acılar kederler yarına
Kamçı misali vurur oldu
Sabreyledi nefesim
Kezzap misali yalan
Ey sevdiğim
Sadece bak
Gözlerin değsin Ömrüme
Isıt hayallerimi
Sadece gel
İstersen sus konuşma
Sadece insanlar mı yalnız kalır?
Hayvanlar da yalnız kalamaz mi?
Bazen onların da kimsesi olmaz
Onları da seven olmaz
Sadece insanlar mı yalnız kalır?
Ağaçlar, dallar yalnız kalamaz mı?
Oyle vakti
Saat 12 yada 12 10 gece
Oturdum caminin onune
Seyrettim sokak ve cadde
Herkes bir tarafa kosuyor
Bilinsizce
Öyle yıkma kendini,
Bakma önünde elinde duranlara
Öyle mahzun ve garip, çaresiz bakma
İçindeki dertle sürüklenme gitme karanlığa
Haydi uyan
Bak etrafına kamaşsın gözlerin hak hakikat ile




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!