Pencerenin önünde yine seni düşüyorum
Ağaçtan yaprağın düşmesi seyrederken
Seni gönlüme düşüyorum katıyorum
Rüzgârın uğutlusuyla özlemine sarıyorum
Radyoda hüzzam makamında bir şarkı çalıyor
Sen gittin gözyaşlarımı kuruttun
Dudağımdaki ismini soldurdun
Ellerine bir resim takıldı kaldı durdu
Seni görmem lazım hasretin esmiyor
Puslu bir gecede hayalline sarılmaktayım
Sensizliğin bıraktıklarına inat
Olmadık bir şiir yazayım dedim
Hangi sözler anlatayım diye
Başladım bocaladım durdum
Yine ansızın gözyaşlarıma doğdun
Aktın yağmur taneleri gibi nefesime
Bu gece sensizliğin yutkunmalarıyla
Hüzünlerin deşmesiyle kanatmasıyla
Özlemlerimin durmayan çığlıklarıyla
gül i zan bahçesinde hayallerimle anılarımda
demli bir çayla seni yudumluyorum
akşamın bugusu kaplıyor sevdanın yürek akıntısını
kaldırımlara yıldızlar vuruyor bendeki sensizliği aydınlatırcasına
yorgun bittik yarınlarım gelmiyor sensizlikle sana
rüzgarla ağaçlar sevdama eğiliyor ve hüzünle
SENSİZLİĞİNE AĞLIYORUM
Gözümden alan yaşları
Hayallerime akıtıyorum
Umutlarım çaresiz yalnız
Ve
Sırılsıklam
Bu sabah evden çıktım
Sokaklar suskun ve sisle kaplıydı
Kaldırım taşları suskun kırgındı
Gökyüzü sensizliğinle kapalıydı
Yüreğimdeki hüzünlerle ağlayacaktı
Akşam kalabalığında yalnızım
Sensizliğin vurmasıyla
Özlemini acılara ayrılığa yazdım
Sokak taşlarında seksek yürürken
Hasretini lambaların altına bıraktım
Anıların avutmalarıyla
Bak yine gecenin geçip giden
Düşlerimle selam yolladım
Anılarımın kırık camları batıyor
Gözyaşlarıma
Sana öksüz yetim kalan hasretinle
Yalnızlığım sarhoş oluyor
Ömründen gidişin çok uzun zaman oldu
Saatler durdurdum akrebi yelkovanı kırdım
Duvardan söktüm resim’ini her tarafı karaladım
Sen gittiğinden beri hiç çıkmadım dışarıya
Odalarda dolandım durdum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!