Bu hasretlik düşürecek vereme,
Hicran düştü garip gönül pareme,
Mezar kazın yakın olsun Kerem’e,
Ölüm bari gurbet elde kalmasın…
Can gel beri Kerem beri,
Bak hazine kevgir gibi,
Hırsızlar fil, beygir gibi…
Arpa fazla azmış beyler,
Boğuşurlar aygır gibi…
Var git kardeş var git kendi yoluna,
Eğlen keyfine bak yalan Dünya’nın…
Her gün sevdiğini al tak koluna,
Eğlen keyfine bak yalan Dünya’nın…
Rüya gibi geçer insan hayatı,
Bilmecesin bir bilmece,
Aman Lice canım Lice.
Gündüz oldu bize gece,
Aman Lice canım Lice.
Kimden geldi böyle ferman,
Açık cezaevi bu ilçe,
Sokağı yorgun,
Toprağı yorgun,
Yorgun bağ bahçe…
Açık cezaevi bu ilçe,
Söyle neden mimar,
Barakaları doğurdun ikiz…
Huzur tarumar,
Sokaklarda savrulur giz…
Gel gör halimizi mimar,
Ergenlik çağında Behçet,
Mercan gözlerinde ışık,
Umut ekiyor yarına,
Yelken açmış bu yaşında,
Yüreği yiğitlik rüzgârına…
1992 – 1993 öğretim yılı,
22 Ekim Cuma günü,
Bin ev, dört yüz dükkân,
Kül oluyor Lice’de…
Okulum harap, öğrencilerim göçmen…
Kulaklarımda top sesi,
Barut kokuyor elbisem.
Açsam kapatsam da gözlerimi,
Savaş manzarası bir görünüm,
Oturmuş göz bebeklerime…
Panzerler, tanklar,
Kulak zarı ahu zarda,
Ninni değil kurşun sesi…
Can sebebe intizarda,
Yat çök eğil yok adresi…
Geldiği yer bin bir köşe,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!