Mahir Odabaşı Şiirleri - Şair Mahir Odabaşı

Öğretmenim;
Bir çiçek yetiştirdim,
Aldım sana getirdim,
Bundan sonra sana emanet.

Aman darılma isteklerime,

Lan herif beni başkası dinemiyo, bari yine sen dine.
Sakın, mezarda bile rahat bırakmıyon karı dime.
Zaten uyuyamıyom, konuşuyom hep kendi kendime.
Herif sen rahmetli olalı..!

İyi kötü, evimin direği idin,

Kul yorumlarken, kader gülüyor
Kimi genç, kimi yaşlı ölüyor
Tabakta yemek başlı kalıyor,
Hesabı bozuyor, ölüm meleği

Kaderde yazılmışsa ne gelir elden,

herkesi severim, her görüşe saygı duyarım
ama bilinmeli ki, ben de aynısını umarım
………………………………………,
dünya geniş, ama insanoğlu sığmıyor
bir hırs uğrana birbirini kırıyor
mal gidiyor, mülk gidiyor

Apartmanlar,
Her biri, bir köy gibi,
20 - 30 hane duruyor,
Etrafı beton yığını olan,
Bahçesi olmayan bir köy
Her apartmanda 40- 50 çocuk var

Kim demiş sivil savunma önemlidir diye,
Önemli olsaydı, haberler böyle mi olurdu?
Her gün bir yerde kapaklar açık unutulup,
Onlarca insan göz göre ölür müydü?

Kim demiş sivil savunma önemlidir diye,

Tütünün tiryakisi olurda,
Okurun tiryakisi olmaz mı?
Makaleyi, şiiri göremeyince,
Okuyucu üstadını,
Hiç sormaz mı?
Elbette sorar!

Kadın bir eş,
Kadın bir anne,
Kadın gençlikte hayat arkadaşı,
Kadın ihtiyarlıkta doktorun yine
Kadın bir gün evden gidince,
Yerini dolduramaz hiç kimse,

Doğmadan yolumuzu gözleyen,
Doğunca emzirip, bezleyen,
Yanında olsak ta, yine özleyen,
Annemizdir, annemiz…

Kötülüklere karşı kanat geren,

BABA-OĞUL- GELİN SOHBETİ
Baba: yaşlılık çok müşkül, biliyorum evlat
yüksünmüyorsunuz ama yine de yük oluyorum evlat
yatıp kalkıp durmadan dua ediyorum sizin için evlat
artık yolun sonu görünüyor, her halde yavaş yavaş gidiyorum evlat
hakkınızı helal edin; benim için oğlum, kızım, gelinim birsiniz evlat