Mahir Başpınar Şiirleri - Şair Mahir Baş ...

MESKEN TUTUM ELBİSTAN’I

Yıllar yılı buradayım
Mesken tuttum Elbistan’ı.
Dostlarla bir aradayım
Mesken tuttum Elbistan’ı.

Yine efkâr bastı ruhum daraldı,
Duvarlar üstüme yürüyor nazlım.
Ümidim tükendi, dert bana kaldı,
Bu yaşantı beni yoruyor nazlım.

Yaşadığım hayat sanki bilmece

Açtım yüreğimi haydi nerdesin?
Gönül otağıma gir nazlı nazlı.
Herkese kapalı sırlı yerdesin,
Girersen o yerde dur nazlı nazlı.

Sert konuşsam darılırsın
Bir başkasın, nazlısın yar.
El değmeden kırılırsın
Bir başkasın, nazlısın yar.

Şair olur yazar olur

Esen kasırgayı kopan tufanı
Sinip bir köşede izledim Nazo
Deli taylar gibi dolaşan kanı
Zapt etmez yüreği közledim Nazo

Bülbülün feryadı nedense güle,

Kardeş kardeşine bir hoş bakıyor,
Nedir bu gidişat nereye böyle.
Gençlik geleceğe boş boş bakıyor,
Nedir bu gidişat nereye böyle.

Birileri plan yapar kendince,

8 Ağustos 2014 günü kaybettiğimiz Rahmetli ablamın, küçük yaşta havale geçirerek özürlü bir şekilde yaşamını sürdüren 36 yaşındaki kızı Neşe’nin duygularına şiirle dil olmaya çalıştım.

NEŞE’Nİ KİMLERE BIRAKTIN ANNE

Anne söyle bensiz nereye gittin
Neşe’ni kimlere bıraktın anne

Yanıyor bak HOCALI, sis çökmüş gökyüzüne,
Katil suratlıların kan bürümüş gözüne,
Revamıydı bu eza gelinine kızına.
İnsan olan insanın, yakarken içi sızlar,
İnsanlıktan çıkışmış kan içici soysuzlar.

Hayat tünelinden gelip geçerken
Zamanlı zamansız yetersin nefsim.
Güller domur olup, henüz açarken
Tüneyip dallara ötersin nefsim.

Her gün artmayarak biraz eksilen

Havalanıp bir kuş gibi uçarak
Ansızın yoluna konsam ne dersin?
Bir çırpıda karşı dağı geçerek
Bağrının başına insem ne dersin?

Durmadıktan sonra dönen yerküre