Mahir Başpınar Şiirleri - Şair Mahir Baş ...

Şiir yazsan mani dizsen
Ummanlarda “sal ”sız yüzsen
Bulutlarda yaya gezsen
Mutlu olman çok zor senin

Denizlerde yatın olsa

Canımın yongası, gözümün nuru,
Kendini kaybedip şaşırma oğlum.
Ayaklar altına alıp onuru,
Senin olmayanı aşırma oğlum.

Hakkıyla yaparsan yaptığın işi,

Babandan dedenden, miras mı kaldı?
Yapışmış koltuğa vermezsin Bey’im.
Derler ki, bir yerden talimat aldı,
Ondan mı bir dalda durmazsın Bey’im.

Tıkamış kulağı zor duyuyorsun

Yıkılsa sırtımı verdiğim dağım,
Yumruk olur kalır boğaza düğüm.
Büyüdükçe büyür dert boğum boğum
Üstlensem olmuyor satsam olmuyor.

Rüzgârın kırdığı dala benzedik

OLMUYOR HOCAM

Önceki gün bana haber gönderip
Gel demişsin, gelemedim be Hoca
Akıl ermez türlü dümen dönderip
Bil demişsin, bilemedim be Hoca.

Onun için yazmak istemesem de
Kalemden kağıda akıveriyor.
Sakin ve sessizce durup dururken,
Lal dilim ansızın, şakı veriyor.

Belki benim, belki onun yüzünden,

Güller bana bakıp yaprak dökerken,
Nasıl solduğumu bilirsen yeter.
Bülbüller lal olup boyun bükerken,
Nerde olduğumu bilirsen yeter,

Yüce dağlar heybetini yitirmiş,

Nedense hüzün çöker, burkulur acır içim
Kaygıyla yaşar oldum hazanım yaklaştıkça.
İlkbahar yaz isterdim, elde olsaydı seçim
Ürperip üşür oldum, hazanım yaklaştıkça.

Sarıya çalar renkler, eser kalmaz allardan,

Buhar olur uçar sular, topraklar kurur,
Kula akıl parasıdır ömür dediğin.
Su bekleyen güller solar, yapraklar kurur,
Döşte diken yarasıdır ömür dediğin.

Her nefesin hesabı var, verebilirsen,

Değişik bakılır aşka
On beş yirmi arasında
Gizli gizli sevmek başka
On beş yirmi arasında

Hem ağlayan hem de gülen